Archive for the ‘กลอน’ Category
รำลึกโบกรถ
ตื่นเพราะหมอกและเมฆเขกกะโหลก เอาหัวโขกออกซิเจนจนสดใส สูดอากาศสดชื่นไปถึงไต ขจัดภัยจากลำไส้ไปถึงพุง อ้าปากหาวดาวเกลื่อนเปื้อนท้องฟ้า เหมือนเทวดารังแคหล่นที่ปางอุ๋ง นอนนั่งนับจำนวนดาวเทียบกับยุง อย่างไหนยุ่งอย่างไหนมากไปกว่ากัน ยุงกระโดดเข้างับที่หน้าแข้ง ฟังทะแม่ง ฟังดู ช่างน่าขัน แต่ของจริงทั้งรำคาญและทั้งคัน กำลังฝันต้องตื่นขึ้นมาเกา เช้าตื่นมาน้ำเต้าหู้ปาท่องโก๋ จนพุงโตในตลาดร้านเก่าเก่า ตุ่มยุงกัดยังมีฤทธิ์เอื้อมมือเกา ตุ่มของเราเราต้องเกาด้วยตนเอง ยื่นมือออกไปปะทะกับลมฟ้า ออกซิเจนตีหน้าจนเนื้อเด้ง ล่อมุกกันเล็กน้อยพอครื้นเครง อลเวงอลหม่านเบิกบานใจ รถกระบะบางคันหยุดล้อถาม แม่คนงามหนุ่มน้อยจะไปไหน จุดหมายพี่นั้นอยู่อีกไม่ไกล ไม่เป็นไรถ้าน้องอยากไปด้วยกัน กระโดดขึ้นนั่งหลังรถ โอ้ว ร้อนตูด อย่าให้พูดแดดเมษาใช่สวรรค์ หากจับลูกหมูมาหนึ่งตัวพลัน แดดทำมันเป็นหมูหันได้ทันที แล้วพวกเราจะไปมีอะไรเหลือ ผิวระเรื่อถูกเผาไหม้อย่างเร็วรี่ ยังดีหน่อยที่พื้นฐานหน้าตาดี จึงไม่มีปัญหาแม้ผิวเกรียม ลมตีหน้า ฟ้าตีหัว ตัวตีฝน น้ำใจไหลปะปนจนล้นเปี่ยม อิสระปะทะหน้าไม่ตระเตรียม ความรู้สึกช่างเยี่ยมเสียกระไร ท่องเที่ยวไปตามใจในไพร่ป่า พอเงยหน้าก็พบกับฟ้าใส ก้มหน้าลงเห็นต้นหญ้าอยู่ไม่ไกล แขวนดวงใจฝากไว้ในสายลม พักตับม้ามกระเพาะรวมทั้งปอด ให้ลมกอดร่างกายลูบไล้ผม ปล่อยความทุกข์ลอยไปกับสายลม ใบไม้ห่มคลุมร่างด้วยร่มเงา นั่งหย่อนก้นลงคุยกับชาวบ้าน เบิกและบานสำราญดีไม่มีเหงา ขอบคุณโลกใบนี้ที่มีพวกเรา มีเรื่องเศร้าแต่เราอยู่ด้วยกัน ยังนึกถึงวันนั้นอยู่บ่อยบ่อย [...]
น้ำตาของสิงโต
สัจธรรม ในทีวี มีบ่อยๆ หากไม่ปล่อย มันผ่านตา ไปเฉยๆ เมื่อคืนนี้ นอนดูบอล ล่ะทรามเชย หนุกจังเลย ดูดู แล้วหลับไป ครึ่งแรก เชลซียิง เข้าไปก่อน เริ่มง่วงนอน ตาปรือ ดูไม่ไหว แต่ไม่ปิด ทีวี ประหยัดไฟ ยังเปิดไว้ รอเสียงเฮ จะตื่นดู หลับหลับหลับ ไปไกล ถึงแดนฝัน แต่นักเตะ จอมขยัน ไม่มีอู้ ยังเตะต่อ แม้จะไม่ มีคนดู (ก็เห็นกู ไม่ดู อยู่คนเดียว) ตื่นอีกที ตอนนา-ทีสุดท้าย เป็นข่าวร้าย ของสิงโต ชวนห่อเหี่ยว ถ้าอุดไว้ ได้อีกแค่ นาทีเดียว ก็คงเลี้ยว จอดป้าย ที่นัดชิง เสียงบิ๊กจ๊ะ ตะโกน เสียดังลั่น ตื่นจากฝัน มือกุมอก แทบจะวิ่ง นึกว่าใคร สักคน [...]