Archive for August, 2009
คม…บาด
วันนี้ที่ห้องตัดต่อ ไปพลิกเจอคำคมหนึ่ง ถูกใจและสะดุดใจมากครับ เป็นคำคมในนิตยสารรีดเดอร์ ไดเจสท์ เขาเขียนว่า “Everybody wants to save the earth; nobody wants to help mom with the dishes.” “ทุกคนล้วนอยากช่วยโลกกันทั้งนั้น แต่ไม่มีใครอยากช่วยแม่ล้างถ้วยชาม” โดย P.J. O’ Rourke จาก All the trouble in the world ผมว่ามันจริ๊งจริงครับ!
ศุกร์-เสาร์นี้
ศุกร์นี้ ที่พระจอมเกล้าพระนครเหนือ 18.00 น. ไปคุยกับน้องๆ ในชมรม หัวข้อ “เอาอะไร(กะ)Kid” น้องชูฝากมาบอกว่า ใครจะเข้าไปฟังไปร่วมซักไซ้ก็ได้ตามสบายครับ! … เสาร์นี้ที่ TK park เซ็นทรัลเวิลด์ 15.00 น. วันเสาร์ที่ 29 สิงหาคม 2552 12.00-12.20 น. การแสดงดนตรีโดย วง Error 99 12.30-13.00 น. การแสดงดนตรีโดย วงเยาวชน TK Band โครงการปฏิบัติการสร้างสรรค์คนดนตรี 13.15-14.00 น. เสวนาในหัวข้อ สานฝันคนทำหนัง : จากหนังสั้นสู่หนังใหญ่ โดย คงเดช จาตุรันต์รัศมี ผู้กำกับภาพยนตร์เรื่อง “เฉิ่ม” และ “กอด” และ วิมลรัตน์ อรุณโรจน์สุริยะ รองผู้อำนวยการมูลนิธิหนังไทย ร่วมด้วยเยาวชนผลผลิตจากโครงการเขียนให้ได้ ถ่ายให้เป็น 14.15-15.00 น. [...]
‘ศักยภาพ’ เราสร้างได้
หลังจากได้อ่าน ‘ฟิ้ว’ ฉบับสุดท้าย ที่เขียนเกี่ยวกับเรื่องชุมชนออนไลน์แล้ว มีไอเดียที่อยากชวนทุกคนมาร่วมกันสร้าง ‘ชุมชน’ หลายอย่างเลยครับ ในวันนี้ขอเริ่มจากการแบ่งปัน ‘ไฟล์เสียง’ ในการบรรยายตามที่ต่างๆ สู่กันฟัง สำหรับคนที่ไม่ได้ไปร่วมงาน ถ้าสนใจก็คลิกเข้าไปฟังได้เลยครับ ยังมี ‘ไฟล์เสียง’ ในงานต่างๆ อีกจำนวนหนึ่ง (ไม่มากนัก) แต่จะสะสมเก็บไว้ที่นั่น และส่งข่าวกันในนี้ มีอะไรที่เพื่อนร่วมชุมชนสนใจหรืออยากแนะนำก็บอกกันได้เสมอครับ อยากให้เว็บ roundfinger.com เป็นพื้นที่ที่จะได้แบ่งปันความคิดกัน แลกเปลี่ยนกัน ซึ่งน่าสนุกกว่าการพูดอยู่คนเดียวตั้งเยอะ เร็วๆ นี้จะทดลองทำอะไรสนุกๆ ต่อไป ระหว่างนี้จะทยอยนำไฟล์เสียงที่เคยอัดไว้มาแบ่งกันไปด้วย เริ่มที่งานล่าสุดที่เพิ่งไปพูดกับแสตมป์มาที่จุฬาฯ ในหัวข้อ ‘ศักยภาพ เราสร้างได้’ (เสียดายที่ไม่ได้อัดเสียงช่วงร้องเพลงเอาไว้ด้วย) ใครสนใจก็คลิกฟังหรือดาวน์โหลดได้เลยครับ (ที่นี่) (อาจจะรอโหลดนานนิดนึงนะครับ ไฟล์ใหญ่มาก ความยาวสองชั่วโมงแน่ะ!)
ฟุตบอล
บอลมีแพ้ มีชนะ มีเสมอ แพ้ก็ต้องออกจากสนาม ให้ทีมที่ต่อเขาลงมาเล่นบ้าง แทนที่จะเสียใจ ถือซะว่าออกมาพัก อย่าพักเปล่า ใช้เวลาพักแก้เกมไปด้วย ถ้าชนะก็เหนื่อย เพราะต้องเล่นต่อ ถึงจะเหนื่อยก็หนุก และสะใจ ชนะก็ดี แพ้ก็ได้ ทีมไหนชนะตลอดไปก็แปลก ชนะบ่อยๆ ก็เหนื่อย ก็เมื่อย ต้องออกมานั่งพักดูคนอื่นแข่งกันบ้าง ธรรมชาตินักบอลมีหลายแบบ บ้างชอบเลี้ยง บ้างชอบเลื้อย บ้างขยับตัวน้อย บ้างขยับตัวมาก บ้างสกัดดี แต่ยิงห่วย บ้างยิงดี แต่เกมรับไม่ได้เรื่อง ถ้ารู้จุดแข็งจุดอ่อนของตัวเอง หาตำแหน่งของตัวเองเจอ ก็จะเล่นได้ดีในตำแหน่งนั้น อย่าฝืนเล่นในตำแหน่งที่ไม่ถนัด เป็นคนสกัด แม้ไม่ใช่คนยิง แต่ก็สำคัญต่อทีมพอๆ กัน แต่ถ้าเล่นบ่อยๆ แล้วเบื่อ จะลองเล่นในตำแหน่งที่ไม่ถนัดดูบ้างก็ได้ เพื่อความตื่นเต้น และเรียนรู้ ลองแล้วอาจจะถนัดขึ้น อาจจะชอบ อาจจะเปลี่ยนตำแหน่ง หรืออาจจะสลับไปสลับมา ชีวิตมีทางเลือกมากขึ้น พวกชอบเลื้อยจะไม่ส่งบอลให้เพื่อน ชอบเลี้ยงไปเอง แต่เลี้ยงเองเยอะๆ มันเหนื่อย ไปได้ไม่ไกล ถ้าอยากเลี้ยงต้องเก่งจริง ถ้าไม่เก่งจะเสียบอล เพื่อนจะเสียใจ [...]
อะไรคือสิ่งที่เรามีมากที่สุด?
ได้คุยกับน้องๆ บ่อยๆ รู้สึกว่าภารกิจ “ค้นหาตัวเอง” เป็นภารกิจที่หนักหน่วงเอาการ ทางเลือกมีหลากหลาย ทางแยกมีมากมาย เลือกไม่ถูก ไม่รู้จะเดินไปทางไหนดี จึงลองถามตัวเองดูบ้างว่า เราจะ “ค้นหาตัวเอง” ยังไงดี แทนที่จะเริ่มต้นด้วยคำถามใหญ่ๆ ระดับชีวิตที่ฟังดูเครียดๆ น่าจะลองตั้งคำถามง่ายๆ ที่เราตอบได้ดูดีกว่า คำถามง่ายๆ ประจำวันนี้ ได้แก่ “อะไรคือสิ่งที่เรามีมากที่สุด” ไม่ใช่ความสามารถ ความคิด หรืออะไรที่จับต้องไม่ได้ แต่หมายถึง “สิ่งของ” ที่จับได้ ลูบไล้เล่นได้ ดอมดมได้ ลองหันไปดูในบ้าน ในห้องของเรา ว่าอะไรคือสิ่งที่เรามีมากที่สุด บางคนอาจจะเป็นการ์ตูน บางคนอาจจะเป็นหนังสือ ซีดีเพลง ดีวีดีหนัง เสื้อผ้า เหล้า ภาพวาด หนังสือศิลปะ ตำราเรียน หนังสือวิทยาศาสตร์ ของเล่น หมอน ตุ๊กตา ปากกา สี อาหาร ขนม อุปกรณ์ก่อสร้าง ฯลฯ มันยังไม่ได้ให้คำตอบกับเราหรอกว่า เราจะเป็น “อะไร” ดี [...]
In: ภารกิจค้นหาตัวเอง
มีความสุข
เมื่อวานเป็นการพูดคุยที่สนุกอีกครั้งหนึ่งในรอบหลายปีนี้ ดีใจที่รุ่นน้องมาฟังกันเต็มห้องเลย (ยังบอกแตมว่าเกินคาด) แถมทุกคนยังตั้งใจฟังตาแป๋ว น่าดีใจจริงๆ ขอบคุณแสตมป์ที่ไปร่วมกันฮา ชอบโปสเตอร์โปรโมตมากๆ ครับน้องๆ เป็นวันที่มีความสุขมากๆ อีกหนึ่งวันครับ ^.^
อังคารนี้ ที่จุฬาฯ
พรุ่งนี้ วันอังคารที่ 18 ส.ค. เวลา 17.00-19.00 น. ที่ตึกมหิตฯ (ตึกใหม่ที่ผมก็ยังไม่รู้จัก) (เห็นว่าอยู่ใกล้คณะบัญชีและศาลาพระเกี้ยว) ไปพูดกับแสตมป์ ในหัวข้อประมาณๆ ว่า “ทำอย่างไรจึงจะดึงศักยภาพในตัวออกมาได้” หรือประมาณๆ ว่า “ทำอย่างไรจึงจะค้นพบว่าตัวเองชอบอะไร” หรืออะไรทำนองนี้ที่เป็นเรื่องที่เด็กมหาวิทยาลัยเขาสนใจกัน ไม่รู้เหมือนกันว่าจะตอบคำถามได้แค่ไหน รู้แต่ว่า น่าจะฮา ใครว่างๆ เรียนเชิญครับ ไปหัวเราะกัน ไปฟังเพลงกัน เรื่องสาระก็ปล่อยไปตามจังหวะและโอกาส ฮ่าฮ่า … อ้อ มีข่าวฝากจากคณะนิเทศฯ จุฬาฯ เขามีสัมมนา “loso hiso ก็ moso ได้เหมือนกัน” (ไม่ชอบคำว่า moso เลยจริงๆ ให้ตายสิ!) ตอนบ่ายโมง วันที่ 19 ส.ค. ชั้น 4 ห้องดร.เทียม ตึกนิเทศ เป็นการพูดคุยเกี่ยวกับแนวคิดโมโซ โดยเน้นไปที่คนรุ่นใหม่ว่าจะนำแนวทางนี้มาปรับประยุกต์ใช้ได้อย่างไร วิทยากรได้แก่ พงศ์นรินทร์ อุลิศ, จุ๋ย [...]
อิฐก้อนนั้น
อิฐก้อนนี้วางอยู่บนสะพานไม้ที่ทอดตัวนำเราไปสู่ห้องประชุมผนังโค้ง มุมหนึ่งของห้องประชุมแห่งนี้มี “ฉาก” ที่จัดไว้สำหรับบันทึกรายการโทรทัศน์ รายการนั้นชื่อ “สะพานสายรุ้ง” ผู้ผลิตคือ มูลนิธิเด็ก ครั้งแรกที่พบเห็น ผมสงสัย ใครเอามันมาวางไว้ที่นี่ “เกะกะ”-ผมนึกในใจ แต่พอเดินผ่านไป จึงได้เห็นว่า มันวางเอาไว้เพื่อป้องกันมิให้คนที่เดินผ่านมาผ่านไปสะดุด “หลุม” ในบริเวณที่แผ่นไม้บนทางเดินหักลงไป อันตรายจากหลุมนี้อาจไม่หนักหนานักสำหรับผู้ใหญ่ แต่อาจรุนแรงพอดู ถ้าผู้ประสบอุบัติเหตุรายนั้นเป็นเด็ก … ครั้งแรกที่ทางรายการ “สะพานสายรุ้ง” โทรศัพท์มาติดต่อชวนไปร่วมรายการ พร้อมบอกว่าจะพูดคุยกันถึง “โตเกียวไม่มีขา” ในช่วงแนะนำหนังสือ เมื่อรู้ว่าเป็นรายการของมูลนิธิเด็ก ก็รู้สึกดีใจ เพราะผมก็อุดหนุนหนังสือของ สนพ.มูลนิธิเด็กอยู่บ่อยๆ เมื่อตกลงรับปากรับคำ เสียงปลายสายเอ่ยปนยิ้มๆ ว่า “พี่คะ ต้องบอกนิดนึงว่า รายการนี้จะออกอากาศทางช่อง ASTV นะคะ” “ครับผม” “ไม่ทราบว่าพี่ติดขัดอะไรไหม” ผมหัวเราะแล้วตอบว่า “ไม่ติดครับ ติดอะไรเหรอ การเมืองน่ะเหรอครับ ไม่ติดครับไม่ติด ผมไม่มีสีครับ” ว่าแล้วก็หัวเราะต่อ น้องที่โทรมาก็หัวเราะไปด้วย พร้อมบอกว่าก็ต้องแจ้งกันไว้ก่อน … เมื่อไปถึง ระหว่างที่กำลังนั่งรอพิธีกร น้องจึงบอกว่า ผู้ที่จะมาสัมภาษณ์ผมคือคุณพิภพ [...]
ทด: ช็อปปิ้งแถวบ้าน
จากคอลัมน์ “โลกหมุนเร็ว” โดย เพ็ญศรี เผ่าเหลืองทอง ธุรกิจที่เจ้าของเป็นคนในท้องถิ่นจะคืนกำไร กลับไปสู่ท้องถิ่นมากกว่าธุรกิจจากต่างถิ่นถึงสองเท่าตัว สตาร์บัค ที่เพิ่งเปิดสาขาที่ซีแอตเติล ในวอชิงตัน แทนที่จะตั้งชื่อว่า “สตาร์บัค” กลับตั้งชื่อว่า “15th Ave. Coffee & Tea” และเอ่ยอ้างว่าผูกพันมั่นคงกับชุมชน เงิน 100 เหรียญที่ใช้ไปในการซื้อหนังสือที่ร้านท้องถิ่นนั้น 45 เหรียญจะกลับไปยังท้องถิ่น เช่น เป็นค่าเงินเดือนพนักงาน ซึ่งจะไปใช้จ่ายในการซื้อของท้องถิ่นต่อไป แต่ถ้าเงิน 100 เหรียญถูกใช้จ่ายไปที่ร้าน Borders เพียง 13 เหรียญเท่านั้นที่จะหมุนเวียนอยู่ในเมืองออสติน (Steve Bercu เจ้าของร้าน BookPeople เรียกบริษัทมาทำวิจัย) … เพื่อนบางคนของผม นิยมซื้อน้ำซื้อหนมจากร้านโชห่วยข้างทาง มากกว่าวิ่งเข้าร้านติดแอร์ เป็นการช่วยให้เขามีรายได้อยู่ต่อไป และรายได้ก็น่าจะวนเวียนอยู่ภายในชุมชน เงินไม่ไหลไปไกล ร้านหนังสือก็เหมือนกัน ถ้ามีร้านหนังสือเล็กๆ ใกล้บ้านก็น่าซื้อกับเขา เพราะเดี๋ยวเงินเราก็อาจจะไหลกลับมาเข้ากระเป๋า ดีกว่าปล่อยให้มันไหลไปอยู่ในกระเป๋านายทุนใหญ่ ที่ล่องเรือยอร์ชอยู่แถวไหนของโลกก็ไม่รู้!
ทด: เขตแดน 3 ยุค
จากคอลัมน์ “ยุทธบทความ” โดย สุรชาติ บำรุงสุข พรมแดนเป็นเส้นที่ชี้ให้เห็นถึงชีวิตทางการเมือง เศรษฐกิจ และสังคม ที่อยู่ในพื้นที่เดียวกัน พรมแดนยังถูกสร้างให้มีความผูกพันอยู่กับทั้งความเป็น “มาตุภูมิ” และ “ปิตุภูมิ” ของดินแดน ดินแดนในความหมายของอาณาเขตคือ “จุดกำเนิด” ของชีวิตทั้งปวง ทำให้เกิดกระเปรียบเทียบ ประเทศ เป็นทั้ง “แม่” และ “พ่อ” ของทุกชีวิตที่อยู่ภายในพื้นที่อาณาเขตเดียวกัน พัฒนาการของพรมแดนสามช่วงใหญ่ๆ 1.ยุคโรม “ความเป็นอาณาเขต” ของโรมวางอยู่บนหลักการสำคัญสองประการ 1) ความเป็นเจ้าของ 2) อำนาจที่แบ่งแยกไม่ได้ (ใช้ก้อนหินเป็นเครื่องหมายของพรมแดน) 2.ยุคกลาง (คริสตวรรษที่ 6-11) อำนาจอยู่กับศาสนจักร วางรากฐานการจัดระเบียบทางโลกของศาสนจักร เส้นแบ่งเหล่านี้คือเส้นที่ใช้กำกับความจงรักภักดีของผู้ที่อาศัยอยู่ภายใต้การปกครอง การควบคุมของขุนนางหรือผู้ครองนครนั้น รวมถึงเรื่องระบบศาลและระบบภาษี 3.ยุคของรัฐสมัยใหม่ สันตะปาปากับจักรพรรดิของราชอาณาจักรขัดแย้งกันบ่อย ลงเอยด้วยการจัดตั้งรัฐสมัยใหม่ รัฐไม่ต้องยอมรับความเป็นใหญ่ของอำนาจรัฐอื่น หรือแม้แต่อำนาจที่เป็นสากลของศาสนจักร ผู้ปกครองสามารถกำหนดการนับถือศาสนาสำหรับผู้อยู่ภายในรัฐของตนได้ พัฒนาไปสู่อำนาจอธิปไตย รัฐควบคุมการผ่านพรมแดนเข้าสู่ภายในอาณาเขตของรัฐตนได้ ซึ่งก็คือด่านตรวจคนเข้าเมืองนั่นเอง อันเป็นสัญลักษณ์ของการบังคับใช้กฎหมาย สำหรับบุคคลและสินค้าที่จะผ่านเข้าสู่รัฐหนึ่ง จากพื้นที่ของอีกรัฐหนึ่ง (อยากรู้พัฒนาการเรื่องเขตแดนของโลกฝั่งตะวันออกบ้าง)