Archive for October, 2009
ขนมหมี
ถ้าหมีเป็นสัตว์จะน่ากลัว ถ้าหมีเป็นตุ๊กตาจะน่ารัก ถ้าหมีเป็นขนมจะน่ากิน ผมไปเจอขนมหมีหน้าตาดีหนึ่งยี่ห้อ แต่ไม่ขอโฆษณา เดี๋ยวหาว่ารับเงินมาประชาสัมพันธ์ ช่วงนี้ผมกินหมีบ่อย จนป๊อกกี้น่าจะน้อยใจ หมีโคอาล่ายัดไส้ช็อกโกแล็ตนั้นเป็นขนมโปรดตั้งแต่เด็ก ต้องกินทีละตัว ไม่ได้กลัวอิ่ม แต่หมีมันแพง เติบโตขึ้นมา หมีโคอาล่าราคาถูกลง เดาว่าน่าจะเกิดจากการย้ายโรงงานผลิต แต่ก่อนหมีชนิดนี้คงถือกำเนิดในญี่ปุ่น เดี๋ยวนี้อาจจะมีโรงงานในไทย หมีถูกลงจึงถูกผมขบเคี้ยวบ่อยขึ้น ผมเดินไปเจอหมีเลียนแบบที่หน้าตาดีดังที่ได้กล่าวไปแล้ว ราคาก็เท่าๆ กับหมีตัวเก่าที่เคยขบเคี้ยวอย่างมีความสุข จึงซื้อมาลอง อยากรู้ว่าอร่อยเหมือนหมีของแท้ไหม กัดกรุบเข้าไปคำแรก หมีอร่อยไม่ใช่น้อย แม้รสชาติไม่เหมือนหมีโคอาล่าต้นตำรับ แต่ก็อร่อยไปอีกแบบ หน้าตาของมันไม่น่ารัก แต่ก็ไม่ได้น่ารังเกียจ นิทานเรื่องหมีไม่ได้สอนให้รู้ว่าอะไร ผมแค่อยากเขียนบล็อก แต่นึกเรื่องเขียนไม่ออก แล้วหมีมันดันมานั่งอยู่ข้างหน้าผม ผมจึงเขียนถึงหมี
หนังเรื่องที่สองและสาม
สวัสดีครับ หลังจากบ่นว่างานยุ่ง (และยังยุ่งอยู่) วันนี้เอา ‘คลิปหลุด’ มาแบ่งกันชมครับ นับได้ว่าเป็นหนังโฆษณาเรื่องที่สองและสาม ในฐานะผู้กำกับโฆษณา ส่วนเรื่องที่หนึ่งจะตามมาในเร็ววันนี้ แบ่งกันดูสนุกๆ ครับ : ) Mona Lisa และ The Scream
ลายเซ็น
มีตารางแจกลายเซ็นเพิ่มเติมนิดนึง ดังต่อไปนี้ครับ ศุกร์ที่ 23 ต.ค. 14.00-15.00น. ที่บูธมติชน 15.30-17.00น. ที่บูธระหว่างบรรทัด (W01) 17.00-19.00น. ที่บูธมติชน เสาร์ที่ 24 ต.ค. 14.30-16.00น. ที่บูธระหว่างบรรทัด 16.00-17.00น. ที่บูธซีเอ็ด (ใกล้ๆ มติชน) แล้วเจอกันครับพี่น้อง : ) (หมายเหตุ: W01 อยู่โซนเอเทรียม กลางทางเดิน หน้าเพลนนารีฮอลล์ครับ)
คุกกี้ขอบคุณ
ขอบคุณทุกคนที่อุดหนุน “คุกกี้” และ “ผม, มูราคามิ” ฯลฯ ขอบคุณทุกคนที่ทักทายกันเมื่อวาน ขอบคุณที่แวะเอาหนังสือมาให้ขีดเขียน หวังว่าจะอร่อยกับ “คุกกี้” บ้าง ไม่มากก็ไม่น้อยนะครับ : )
ครั้งที่สามสิบเอ็ด
15 ต.ค. 2552 เช้านี้ ขณะกำลังนอนอุดอู้ มีเสียงหนึ่งสอดตัวเข้าไปในรูหู “เอ๋ แฮปปี้เบิร์ดเดย์นะลูก” ลืมตาสะลึมสะลือขึ้นมา เห็นหน้าแม่กำลังยิ้มใจดี ยินดีต้อนรับเข้าสู่ปีที่สามสิบสอง.
อาจารย์ในร้านคุกกี้, ผม, มูราคามิ
สวัสดีครับทุกท่านที่ชอบรับประทานขนม (สำหรับท่านที่ไม่ชอบรับประทานก็อย่าได้น้อยใจไป เพราะทางร้านของเรากำลังกล่าวสวัสดีท่านอยู่ในบรรทัดนี้) กระผมแวะมาแจ้งข่าวคราวของท่านเจ้าของร้านให้ทุกท่านได้ทราบกันขอรับ ในงานสัปดาห์หนังสือที่กำลังจะเริ่มต้นขึ้นในวันพฤหัสที่ 15 ต.ค. (วันดี๊ดี) นี้ ท่านเจ้าของร้านมีหนังสือออกใหม่ ออกเก่า และเก่ามาออกใหม่ ดังต่อไปนี้ อาจารย์ในร้านคุกกี้ เป็นงานความเรียงเสริมสร้างพลังใจ อ่านได้เกินวันละสองบท ควรตดหลังอ่าน งานเขียนชุดนี้เคยปรากฎกายอยู่ในนิตยสารมติชนสุดสัปดาห์ ในชื่อคอลัมน์ว่า “ขุนพลอาจารย์บาน” เนื้อหาเกี่ยวข้องกับการมองหาข้อคิดดีๆ จากทุกสิ่งรอบตัว ไม่ว่าจะเป็นคน สัตว์ สิ่งของ เหตุการณ์ สถานที่ รวมถึงคุกกี้ด้วย! เคยเขียนคำโปรยไว้ทำนองว่า “อ่านแล้วอารมณ์ดีเหมือนได้นั่งกินคุกกี้กับอาจารย์ในดีหลายคน” ตั้งใจให้เป็นเช่นนั้น แต่จะเป็นหรือไม่ ได้ชิมแล้วมาส่งข่าวกันได้ครับ. (พบ “อาจารย์ในร้านคุกกี้” ได้ที่บูธมติชนครับ) … ผม, มูราคามิ คือ “นวนิยายมีมือ” เวอร์ชั่นกลายร่าง! (สำหรับท่านที่ซื้อไม่ทัน-ฮ่าฮ่า) ได้คุณรัตนามาทำรูปเล่มให้อย่างสวยงาม เปลี่ยนชื่อให้ (คนเขียน) ตื่นเต้นขึ้น เปลี่ยนรูปเล่มให้ (คนอ่าน) ตื่นเต้นขึ้น เนื้อหาในเล่มยังคงความงุนงงงวยดังเดิม ทว่ามีภาพประกอบที่มีสีสันและความหมายมากขึ้น ฝากไว้ในอ้อมนิ้วของผู้ที่มีรสนิยมชอบลองของแปลก. (พบ “ผม, [...]
ขอบคุณครับ
ขอบคุณทุกคนที่ไปร่วมฟังร่วมฮากันที่ TCDC เมื่อวานนี้ในงานไทยคม ขอบคุณสำหรับขนมนมเนย และการ “สุขสันต์วันเกิด” ล่วงหน้า ขอบคุณสำหรับของขวัญ เค้ก ป๊อกกี้ และคุกกี้ที่เอร็ดอร่อย ขอบคุณที่อ่านหนังสือและยินดีที่ได้รู้จักกันผ่านตัวหนังสือนะครับ แล้วเจอกันอีกครั้งในงานหนังสือครับ (พร้อมกับ ‘เล่มใหม่’ ที่จะมาบอกกันเร็ววันนี้) ด้วยมิตรภาพ
คุ้ม
กิจกรรมที่ทำในวันนี้ ตื่นมาไปทำบัตรประขาขน (บัตรหาย!) อยากเขียนจดหมายหาผู้ว่าฯ ผมในฐานะประชาชนเสียภาษีไปมากมาย อยากได้การบริการที่ดีและกระตือรือร้นกว่านี้ครับ บัตรทำนาน นัดพี่ๆ น้องๆ ประชุมไว้สิบเอ็ดโมง แต่ออกจากสำนักงานเขตสิบเอ็ดโมง เขตมีนบุรี ออฟฟิศอยู่พระรามเก้า พระเจ้า! จะเลทกี่นาทีเนี่ย! โทรบอกน้อง อาจจะเลทครึ่งชั่วโมง ขับรถเหมือนขับเครื่องบิน เหลือเชื่อ สี่สิบนาทีถึง! เกือบเที่ยงเริ่มประชุม ทั้งที่ตอนนี้ควรจะอยู่ที่ TCDC แล้ว แต่โชคดีที่บอกเขาไปว่าคงไปสาย งานพูด B.A.D. เริ่มบ่ายโมง ประชุมเสร็จรีบตะบึงรถไป เลทไปอีกครึ่งชั่วโมง จอดรถ วิ่งขึ้นบันได กระโดดเข้าลิฟต์ โชคดี! งานยังไม่เริ่ม! ได้ฟังพี่บา (ภาณุ อิงคะวัต), พี่มอ (ไทวิจิต), พี่เต็ด (ยุทธนา บุญอ้อม) ได้อะไรดีๆ ติดหัวกลับมามากมาย และรู้สึกดีใจและเป็นเกียรติอย่างยิ่ง ที่ได้ขึ้นไปนั่งพูดคุยบนเวทีเดียวกันกับพี่ๆ ทั้งสามท่านนี้ งานผ่านพ้นไปได้ด้วยดี สนุกสนาน สำราญสาระ ดีใจที่พี่บาบอกว่า คุณใช้ชีวิตได้น่าอิจฉา พี่เต็ดแนะนำว่า ไปกลาสตันเบอรี่ให้ได้นะ [...]
ดอกตูม
ดอกไม้กำลังตูม อีกไม่นานจะบาน ขอตัวไปดูแลความฝัน แล้วเจอกันวันดอกไม้บาน.
ชวนหูไปดูปาก
สวัสดีครับพ่อแม่พี่น้อง เริ่มต้นลิเกๆ แบบนี้ แปลว่ามีเรื่องมาเชิญชวนและอ้อนวอนหน้าม้า และคนหน้าตาดีอย่างพ่อแม่พี่น้องลุงป้าน้าอากันอีกแล้ว (ดูมันประจบ) วันเสาร์ที่ 10 ตุลาคมนี้ ที่ TCDC มีงานบรรยายในหัวข้อ This’s My Future ที่จัดโดยมูลนิธิไทยคม อันที่จริงงานนี้จัดขึ้นเพื่อ ‘แนะแนว’ ให้น้องๆ มัธยม ได้เห็นลู่ทางที่หลากหลายในการประกอบอาชีพในอนาคตกัน แต่ก็มีผู้เข้าฟังตั้งแต่อายุ 13 ปี ไปจนถึง 63 ปีเลยเชียวครับ แขกรับเชิญหลายท่านน่าสนใจและน่าสนฟัง ส่วนผมเองนั้นไม่ได้ตั้งใจจะไปแนะนำหรือแนะแนวใคร เพราะลำพังตัวเองก็ยังเอาตัวไม่ค่อยจะรอด แต่ตั้งใจจะไปเล่าเรื่องราวชีวิตในระหว่างที่ไปทำงานที่เซี่ยงไฮ้สู่กันฟัง คล้ายๆ เป็นบทย่อของหนังสือเล่มนี้ (ถ้าในอนาคตจะเขียน) มีภาพประกอบมาให้ดูกันพอสนุกสนานสำราญเรติน่า จึงอยากมาเชิญชวนเพื่อน พี่ๆ พ่อๆ แม่ๆ น้องๆ ลุงๆ ป้าๆ น้าๆ อาๆ ที่สนใจ หากช่วงสี่โมงกว่าๆ ห้าโมงเกินๆ ไม่มีอะไรทำในวันอาทิตย์โน้นก็ไปนั่งแกว่งหูเล่นๆ ในห้องแอร์เย็นๆ ที่ TDCD ได้นะครับ ผมเชิญชวนแบบเอาตัวรอดสุดๆ อันที่จริงมีแขกอีกหลายท่านที่น่าเข้าไปฟังเขาบรรยาย เมื่อคลิกเข้าไปในเว็บไซต์แล้วเห็นว่าน่าสนใจกว่านิ้วกลม [...]