Archive for December, 2009
๒๕๕๓
๒๕๕๒ กำลัง จะผ่านพ้น เรื่องมากมาย ปะปน ให้เวียนหัว กีฬาสี ในบ้านยัง ไม่ลงตัว อ้างความดี ความชั่ว มั่วกันไป หมีแพนด้า เกิดใหม่ ช่างน่ารัก อยากรู้จัก ต้องบิน ไปเชียงใหม่ ตัวอ้วนกลม ขนฟู อยู่ไกล๊ไกล ไม่เป็นไร ถ่ายทอดสด มาให้ดู เคอิโงะ พบพ่อ เพื่อพลัดพราก เจอแล้วจาก ร้องไห้ น่าอดสู อย่างน้อยพ่อ ก็อุตส่าห์ บินมาดู ว่าชีวิต ความเป็นอยู่ เป็นอย่างไร น้องหม่องน้อย พับกระดาษ เป็นเครื่องบิน ได้โผผิน ไปญี่ปุ่น รางวัลใหญ่ น้องเก่งกาจ ไม่ว่าจะ พม่า-ไทย ไม่สนใจ ปรบมือให้ คนเหมือนกัน พี่ไมเคิล จากไป เสียไกลโพ้น You are not alone [...]
เชียงใหม่
วันเสาร์ที่ 26 ธ.ค.นี้ ไปเชียงใหม่ ในงานมติชน ไม่รู้เหมือนกันครับว่าจัดที่ไหน (ถ้ารู้จะมาแจ้งให้ทราบอีกครั้ง) ใครอยู่เชียงใหม่แล้วว่างๆ ไปนั่งฟังนั่งคุยกันเล่นๆ ได้ ตอนห้าโมงเย็นโดยประมาณ สถานที่ของแปะโป้งไว้ก่อนครับ มาแปะเพิ่มแล้วครับ งานจัดที่ หอประชุม มช. งานชื่อ “เชียงใหม่ MICT” ผมขึ้นเวทีวันเสาร์นี้ ห้าโมงครึ่งครับ ใครไปก็เจอกันครับ : )
ลิฟต์หลอน
ผลงานการกำกับเรื่องที่สี่ ฝากให้ดูกันสนุกๆ ครับ หมายเหตุ: เพื่ออรรถรสในการรับชม กรุณาดูจอใหญ่และเปิดเสียงดังสุด ลิฟต์หลอน
สนุกมาก
วันนี้ ที่สวนสันติชัยปราการ ขอบคุณทุกคนที่ไปร่วมเฮฮา มาให้วาดรูป ปล่อยมุข มาแซว มาให้เซ็นลายเซ็น ให้เขียนหนังสือ มาช่วยยกของ ช่วยทอนตังค์ เอาของมาให้ เอาขนมนมเนยมาฝาก วันนี้รู้สึกว่าฝีมือในการวาดภาพสีน้ำของตัวเองพัฒนาไปอีกขั้น ขอบคุณที่ร่วมสนุกกันนะครับ ผมรู้สึกว่า มิตรภาพมันสวยงามขึ้นทุกวันเลย : )
โปสการ์ด
นั่งทำโปสการ์ดอยู่หลายชั่วโมง ได้มาสิบแบบ จะนำไปแผ่ขายในวันอาทิตย์ที่ 20 นี้ ที่สวนสันติชัยปราการ (แถวถนนพระอาทิตย์) เร็วๆ นี้จะนำรายละเอียดมาบอกกันครับ มีนักวาดภาพดาวรุ่งพุ่งแรง กำลังซุ่มทำอีกหกแบบ เพื่อนำไปวางจำหน่ายด้วยกัน ตั้งใจจะทำสมุดโน้ต “วาดมือ” กันอีกหลายๆ ลาย ทุกเล่มจะวาด+เขียนด้วยมือ ไม่ง้อเครื่องพิมพ์ หวังว่าจะได้ทำ ถ้าได้ทำแล้วจะมาส่งข่าวนะครับ ใครว่าง และกระเป๋ายังตุงอยู่ อย่าลืมแวะเวียนไปทักทาย และหนับหนุนหน่อยนิ : )
เดียวดายหลังแป้นพิมพ์ดีด
ผมซื้อหนังสือเล่มนี้มาในราคาแค่ยี่สิบสี่บาทเท่านั้น เมื่อพลิกดูราคาปก ผมเห็นตัวเลข “48 บาท” นับว่าหนังสือในยุคสมัยนั้นราคาไม่แพงเลย ลองไล่ตาหาวันเดืิอนปีที่จัดพิมพ์ ก็มองเห็น “พ.ศ. 2537″ กี่ปีมาแล้วนะ อ่านนักเขียนเขียนเกี่ยวกับการเขียนแล้วสนุก นอกจากสนุกยังอยากลุกขึ้นมาขีดเขียน หลังจากสำรวจตรวจสอบเกี่ยวกับ “ที่มาของแรงบันดาลใจ” อยู่หลายรอบ ผมได้คำตอบว่า แรงบันดาลใจง่ายๆ และได้ผล มักเกิดจากคนเก่งๆ ที่ทำในสิ่งที่เราอยากทำ หรือชอบทำ เวลาเห็นนักบอลเก่งๆ เล่น เราก็อยากเตะบอลบ้าง เวลาเห็นเจ๊แกทำบะหมี่อร่อย เราก็อยากลงมือลวกเส้นบ้าง เวลาเห็นนักเขียนเขียนหนังสือสนุก อ่านแล้วขนลุกขนพอง มีหรือที่เราจะไม่อยากลองเขียนให้ได้แบบนั้น ผมยังอ่านหนังสือเล่มนี้ไม่จบหรอกครับ แต่มีหลายบทหลายตอนที่ชอบ จึงอยากนำมาบอกกัน เป็นหนังสือของ สนพ.ไรเตอร์ ที่เคยทำนิตยสารไรเตอร์นั่นเอง “เดียวดายหลังแป้นพิมพ์ดีด” เป็นหนังสือรวมบทความคัดสรร มาจากคอลัมน์ “ผู้มาเยือน” ในนิตยสารไรเตอร์ในตำนาน ผู้เขียนในเล่มล้วนแล้วแต่เป็นระดับอาวุโส อาทิ สนานจิตต์ บางสพาน, จำลอง ฝั่งชลจิตร, วัฒน์ วรรลยางกูร, คมทวน คันธนู, นิธินันท์ ยอแสงรัตน์, ชีวี ชีวา, [...]
ระเบียบ
กำลังต้องการระเบียบในชีวิต ช่วงนี้ฟิตเกินกำลัง อยากทำนู่นนี่มากมายไปหมด ชิงชิงชวนไปขายของในงานสีสรรกรุงเทพฯ ก็ตกปากรับคำ การรับปากใครนั้นง่าย ความตายอยู่หลังจากนั้น … เพราะนั่นหมายถึงการต้อง “เตรียมงาน” นานาประการ ไม่ว่าจะเป็นการรับปากอะไรก็ตาม ก่อนรับปากเราเป็นฝ่ายได้เปรียบ หลังรับปากเราเป็นทาส ทาสคำพูดตัวเอง และทาสการงานที่อยากทำ วันนี้จัดห้องครั้งย่อมๆ จึงรู้ว่ามีหนังสือหนังหามากเกินไป อ่านไปครึ่งเล่มหลายสิบเล่ม อ่านจบไม่กี่เล่ม ยังไม่ได้อ่านอีกนับร้อย นึกว่าซื้อมาแล้วจะฉลาด แต่ลืมไปว่าต้องอ่านก่อนจึงจะฉลาด สิ่งที่เจออีกคือของขวัญ ที่ท่านผู้อ่านมอบให้ในหลายวโรกาส รู้สึกแย่นิดหน่อยที่ไม่ได้นำมาขอบคุณกันเลย ได้แต่หวังว่าสักวันหนึ่งจะมีโอกาสได้นำมาขอบคุณกัน อย่างเป็นทางการเสียสักหนึ่งครั้ง โปสการ์ดที่น้องๆ พี่ๆ ส่งมาให้จากแดนไกล อยากนำมาพูดคุยตอบโต้ทางนี้ แต่ก็ยังไม่ได้ทำ (ถึงอย่างไรก็ขอบคุณนะครับ และขอให้สบายใจว่าได้รับครับ) ต้นฉบับของน้องๆ ที่ฝากให้อ่าน ยังค้างไว้ที่ครึ่งเล่ม ดีวีดีหนังที่น้องให้ยืม ยังไม่ได้ดู ที่ซื้อมาเองก็ยังกองเป็นพะเนิน ชีวิตต้องการระเบียบ และเวลาว่าง แต่ดูเหมือนจะไม่ยอมว่างเสียเอง เอาแต่ครื้นเครงกับการงาน ที่เขียนบล็อกก็เพื่อระบาย และคร่ำครวญหาระเบียบ ฟังดูเหมือนยุ่ง แต่อันที่จริงก็ไม่ได้ยุ่งเหยิงขนาดนั้น แต่เมื่อมีเวลาว่างก็มักจะหาอะไรทำเสมอ บางครั้งก็หมดไปกับการพักผ่อน บางครั้งก็หมดไปกับการอ่านหนังสือ บางครั้งก็หมดไปกับการเขียนหนังสือ ก็ปกติทั่วไปนั่นแล แต่ของที่กองอยู่รอบตัวนั้นทำให้อยากมองหาระเบียบ [...]
โคราช
ขอบคุณพี่ๆ น้องๆ ที่โคราชด้วยนะครับ ที่มานั่งคุยกันริมสระว่ายน้ำ (ที่มีน้ำพุ) ร่วมกัน ขอบคุณที่ทักทายและคุยกันครื้นเครงล่างเวที แล้วเจอกันใหม่ครับ ปล. กำลังจะพุ่งไปปากช่อง ไปนอนฟังดนตรีบนภูเขาครับ : )
ข่าวคราวเงียบหายไปสองสามปี
สวัสดีครับพี่น้อง แวะเข้ามาทักทายกันสักหน่อย หลังจากที่หายหน้าหายตาไปนาน โผล่มาให้เห็นแพล็มๆ แล้วก็ผลุบหายไป เนื่องด้วยขณะนี้มีภาระหน้าที่มากมายให้สะสาง จัดการ และทำให้สำเร็จ ทั้งงานประจำ งานเขียน (ซึ่งก็ใกล้เคียงงานประจำแล้ว) และยังมีการขนย้ายถ่ายเทสิ่งของเพื่อย้ายรวงรังอีกด้วย จึงทำให้สิ้นไร้วินัยในการเขียนบล็อกไปช่วงเวลาหนึ่ง และเดาว่าน่าจะทอดยาวไปถึงต้นปีหน้า ไม่มีข่าวสารอะไรเป็นพิเศษ นอกจากจะแวะมา “สวัสดี” เพื่อนพ้องน้องพี่กัน ตามทำเนียน (คล้ายๆ ธรรมเนียม) มีก็แค่ข่าวเล็กๆ เท่านั้น หนึ่ง: หนังโฆษณาที่ผมกำกับเป็นเรื่องแรกได้ออนแอร์แล้ว นั่นคือหนัง “บิวติ ดริ๊งค์” ที่เห็นน้องแพนเค้กเดินปะปนกับกระดุมลอยเคว้ง หากใครเห็นแล้วมีความเห็นใดๆ ก็แถลงไขกันได้เสมอนะครับ : ) สอง: พี่แป๊ดโทรมาบอกข่าวคราวเมื่อวันจันทร์ว่า “ผม, มูราคามิ” จะได้พิมพ์ซ้ำแล้ว (เย่!) นั่นหมายความว่า “นวนิยายมีมือ” จะพิมพ์เป็นครั้งที่สาม ขอขอบคุณทุกท่านที่อุดหนุน และหวังว่าจะสนุกไปกับความมึนงงนะครับ : ) (นี่ก็เป็นอีกหนึ่งงานที่ขอท่าน บก.ตรวจทานคำผิด เพื่อแก้ไขให้สมบูรณ์ขึ้น อีกหนึ่งข้ออ้างของการไม่ได้เขียนบล็อก) สาม: ศุกร์นี้ จะไปที่โคราช ในงานของจังหวัด เพื่อพูดคุยถึงหนังสือ [...]