แล้วมันเรื่องอะไรของผม
ผมรู้แล้วครับพี่ ว่าพี่อยากได้พรีเซ็นเตอร์คนใหม่มาแทนคุณอั้ม พัชราภา ว่าแต่ว่า ผมสงสัยนิดหน่อยว่ามันเกี่ยวข้องอะไรกับชีวิตของผมเหรอครับพี่ ทำไมพี่ต้องฟอร์เวิร์ดเมลระบาดไปทั่วทุกหัวระแหง ไม่ว่าใครต่อใครก็ส่งเมลมาย้ำใส่กล่องรับเมลของผมแทบทุกวัน นั่งตามลบกันไม่หวาดไม่ไหว ผมคิดว่าผมได้รับอีเมลหัวข้อ “ด่วน!!! ต้องการพรีเซ็นเตอร์ มาแทน คุณอั้ม พัชราภา” มานับร้อยครั้งแล้วเห็นจะได้ ประมาณสักครั้งที่แปดสิบสี่ ผมเริ่มเห็นใจพี่เขา จึงเริ่มลุกขึ้นมาส่องกระจกดูเรือนร่างของตัวเองว่าพอจะแทนอั้ม พัชราภาได้บ้างไหม ดูๆ ไปก็ใกล้เคียง ถ้านมใหญ่กว่านี้สักหน่อย ก้นผายกว่านี้สักนิด และเฉือนไขมันล้อมเอวออกไปสักหกนิ้ว อืม ถ้าใกล้เคียงกว่านี้ผมคงจะเดินไปซื้อวิกแล้วใส่ไปสมัครแล้ว เผื่อพี่เขาจะได้เลิกเมลมาสักที แต่ผมก็ไม่รู้รายละเอียดว่าต้องสมัครยังไง แล้วสมัครไปเป็นพรีเซ็นเตอร์โฆษณาอะไร ถั่วหมั่นหลีหมง หรือซีอิ๊วหยั่นหว่อหยุ่น ผมก็ไม่รู้ เพราะผมไม่เคยเปิดเมลของพี่เขาดูเลยแม้แต่หนเดียว ไม่เคยเลยแม้แต่หนเดียวในหนึ่งร้อยครั้ง
วันนี้ผมเพิ่งลองเปิดดู เพราะว่าจะเอาเรื่องนี้มาเขียนบล็อก แต่พอเปิดขึ้นมาแค่กวาดตาก็ไม่อยากอ่านแล้ว เปล่าหรอกครับ มันไม่ใช่ข้อความเลวร้ายอะไร แต่มันไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับผม เขาเป็นสถานลดน้ำหนัก ถึงผมจะมีพุงแต่ก็ใช่ว่าอยากจะสลายพุงของตัวเอง และถึงอยากจะสลายก็คงไม่ได้อยากให้ใครรู้ว่าผมเคยมีพุงมาก่อน และตอนนี้มันยุบแล้ว เอวกิ่วสะโพกผายจนชายต้องเหลียวหลัง ไม่ได้อยากเป็นพรีเซ็นเตอร์แทนอั้ม ถ้าเป็นแทนพี่โดมก็ว่าไปอย่าง ถ้าพี่จะประกาศหาพรีเซ็นเตอร์แทนพี่โดมพี่ค่อยส่งเมลมาหาผมดีกว่าไหม
แต่นี่พี่ส่งเมลมาหาผมนับร้อยครั้ง ไม่ใช่แค่พี่ แต่คนมากมายพากันฟอร์เวิร์ดเมลนี้ โอว โลกนี้มันเป็นอะไรกันไปแล้ว ผมจะได้รับอะไรจากการที่ต้องมานั่งลบเมลประกาศหาพรีเซ็นเตอร์ของพี่ทุกวี่วัน แต่พี่มีแต่ได้ สุดท้ายพี่ก็ได้พรีเซ็นเตอร์ พี่ได้กำไรจากการที่คนรู้จักสถานลดน้ำหนักของพี่ (นี่ผมเอาเรื่องเมลพี่มาบ่นก็คล้ายๆ กับการโฆษณาโดยไม่คิดเงินไปอีกทาง) แต่ผมที่เป็นฝ่ายถูกกระทำโดยไม่มีโอกาสโต้ตอบนั้นไม่มีผลประโยชน์อะไรด้วยเลยสักนิด ยิ่งวันผมยิ่งรู้สึกเหมือนกับว่าตัวเองนั่งอยู่กับบ้านดีๆ แล้วก็ถูกถล่มด้วยจดหมายส่งผิดจนท่วมคอหอย พี่อาจถามผมว่าแค่ลบเมลทิ้งไปมันยากนักหรือ ครับ มันไม่ยาก แต่ความรู้สึกตอนเห็นคำว่า “ด่วน!!!” กับเครื่องหมายตกใจสามอันของพี่นี่มันเกินบรรยาย เพราะมันทำให้ผมตกใจทุกทีไป เฮ้ย!!! พี่เขายังหาพรีเซ็นเตอร์ไม่ได้อีกหรือไงเนี่ย ก็ไหนบอกว่าด่วน!!! กูเห็นประกาศหามาเกือบปีแล้ว
อีเมลเป็นสิ่งหนึ่งในกิจกรรมของชีวิตประจำวันของผม กล่องอีเมลของผม ผมก็น่าจะมีสิทธิ์ปกป้องสิทธิของมันบ้าง หากการมีอีเมลแอดเดรสเป็นช่องทางของการถูกกระทำชำเราโดยไม่สนใจว่าจะส่งเมลอะไรก็ได้เข้ากล่องของใครก็ได้ มันก็เหมือนการติดโปสเตอร์โฆษณาจนเละเต็มผนังบ้านทั้งที่เจ้าของไม่อนุญาต
ผมก็แค่สงสัยว่าอะไรทำให้ผู้คนฟอร์เวิร์ดเมลบางฉบับกันจ้าละหวั่น มันมีอะไรสลักสำคัญกับชีวิตของพวกเรากันหรือ ประชาชนชาวไทยทั้งประเทศจำเป็นต้องรู้โดยทั่วกันไหมว่าใครกำลังอยากได้พรีเซ็นเตอร์มาแทนอั้ม พัชราภา ด่วน!!! มันเป็นข้อมูลที่ ‘ห้ามพลาด’ ขนาดนั้นเชียวหรือ มีเพื่อนบอกเพื่อน มีพี่บอกพี่ มีน้องบอกน้อง ไม่มีน้องก็บอกน้องคนอื่น ไม่มีใครก็ฟอร์เวิร์ดมันไปทั้งหมดรายชื่อที่เรามีอยู่ในลิสต์นี่แหละ เผื่อใครจะมีคนรู้จักหุ่นดีเหมือนอั้มบ้างสักคน
วันๆ เราต้องนั่งเปิดดูอีเมลที่ไม่เกี่ยวกับเราทำนองนี้ไม่รู้กี่ฉบับ อะไรคือพลังขับเคลื่อนที่ทำให้มันแพร่กระจายมากมายในอินเตอร์เน็ต เมลจำพวกที่ชอบลงท้ายว่า “ขออภัยหากเป็นการรบกวน” ก็อีกเหมือนกัน รวมถึงเมลที่ชอบแช่งชักหักกระดูกหากไม่ส่งต่อขอให้มีอันเป็นไปภายในสามวันเจ็ดวัน ขอให้เพื่อนไม่รัก ความรักไม่สมหวัง บ้านบึ้ม! อะไรของมันวะ กูนั่งอยู่บ้านของกูดีๆ อ่านเมลมึงจบแล้วไม่ส่งต่อนี่จะล่อกันถึงตายเลยเหรอ
อีเมลอาจจะสะดวกเกินไป และบางทีเราเองก็ตกเป็นเครื่องมือของความสะดวกนั้น บางครั้งก็เป็นเครื่องมือของการประชาสัมพันธ์แบบฟรีๆ แต่ที่แย่ที่สุดก็คือ เราตกเป็นฝ่ายถูกกระทำจากการรับอีเมล ไม่มีสิทธิ์โต้ตอบ ที่ทำได้ดีที่สุดก็คือลบโดยไม่อ่าน อินเตอร์เน็ตทำให้โลกใบเล็กลงก็จริง แต่มันก็ทำให้เราเผลอไปรับรู้เรื่องราวที่ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับชีวิตเราอยู่บ่อยๆ ซึ่งบางทีก็เสียเวลา และชวนให้จิตใจกระสับกระส่าย นั่งสงบๆ อยู่ดีๆ มีรูปคนตัวไหม้ที่ผับซานติก้าขึ้นมาบนหน้าจอ อารมณ์เปลี่ยน จากสุขกลายเป็นหดหู่ ขนหัวลุก!
จริงๆ แล้วผมเขียนบล็อกครั้งนี้ก็ไม่ได้มีคิดอะไรมากไปกว่าอยากระบาย และขออวยพรให้พี่หาพรีเซ็นเตอร์มาแทนคุณอั้ม พัชราภา ด่วน!!! ให้ได้โดยด่วน!!! ด้วยเถิด เพราะผมได้เมลฉบับนี้มาเกือบปีหนึ่งแล้ว อยากให้มันหายไปจากสารบบอินเตอร์เน็ตโดยด่วน!!!
on January 22, 2009 at 11:29 am
· Permalink
เพราะมันมีชื่อว่า forword mail มันเลย forword กันไปเรื่อยๆมั้งคะ
อืม..เราไม่สามรถแก้ปัญหานี้ได้นอกจากลบทิ้ง
คนอื่นที่ส่งมาให้เราเขาคงอยากให้เรารู้เรื่องพวกนี้
แต่ถ้าเราไม่อยากรู้
เราต้องทำไงอ่ะ?
งงเองซะงั้น^^
on January 22, 2009 at 11:43 am
· Permalink
555
เห็นด้วยทุกประการเลย
รวมถึงเมล ที่บอกว่า hotmail จะปิดให้บริการด้วย
on January 22, 2009 at 11:46 am
· Permalink
5555555 เจ๋งว่ะ!!
on January 22, 2009 at 11:49 am
· Permalink
เข้ามาฮาครับ กิจวัตรประจำวัน ลบเมลล์ขยะ
on January 22, 2009 at 12:04 pm
· Permalink
พี่คงอัดอั้นมาเลยนะเนี้ย ดีแล้ว ระบายมาโล้ดดดดด
คงเป็นเพราะหน้าที่ของเค้าคือการส่ง ไม่หวังที่จะได้รับการตอบรับใดๆมั้งพี่
เพราะหากเค้าหวังที่จะได้การตอบรับที่ดีจากใครสักคน เค้าคงจะคิดถึงคนรับมากกว่านี้..
on January 22, 2009 at 12:51 pm
· Permalink
ฮา พี่เอ๋ ฮาาา ฮาแบบบอกไม่ถูก
ฮาตั้งแต่ประกาศในบอร์ด ยันเนื้อหาบล็อกนี้ 5555
มีวิธีนึงพี่เอ๋ Mark มันเป็น Spam เลย
น่าจะกันได้ในระดับนึงนะ แต่ปอก็ไม่แน่ใจ ต้องลองดูค่ะ ^^
(แต่ถ้ามันฟอร์เวิร์ดมาจากหลายๆ คนนี่ Mark เป็น Spam ก็อาจะไม่ช่วยอะไรนะ ปอว่า ..)
on January 22, 2009 at 2:19 pm
· Permalink
ผมก็โดน
on January 22, 2009 at 6:26 pm
· Permalink
เห็นมีแต่เมืองไทยนี่แหละที่ขยันส่งกันยังกะว่าเป็นเรื่องคอขาดบาดตาย
ใครไม่ส่งต่อไม่มีหัวใจ อะไรงี้
ถ้ามันจะเลิกส่งก็ขอเป็นคนไม่มีหัวใจก็ได้ ยอม
on January 22, 2009 at 6:27 pm
· Permalink
โอ้ นานๆ จะเจอพี่เอ๋อารมณ์นี้
แต่หนูก็โดนเหมือนกัน – -
on January 22, 2009 at 6:44 pm
· Permalink
ได้เหมือนกันเมลล์นี้
จนหลังๆลบโดยไม่เปิดอ่ะ แต่สงสัยเคยตั้งเป็น unsafe แล้วนะ ยังจะส่งมาอี๊ก -*-
ปล.วันนี้ก็มี เพิ่งลบไป เหอะๆ
on January 22, 2009 at 7:12 pm
· Permalink
สงสัยเค้าจะรอเก๋ไปสมัครอยู่แน่เลยพี่
555+
on January 22, 2009 at 8:08 pm
· Permalink
เป็นคนนึงที่ขี้เกียจอ่าน fwd. mail มากที่สุด
อ่านบล็อกวันนี้แล้วฮามาก
on January 22, 2009 at 8:51 pm
· Permalink
….สงสัยพี่เอ๋ จะเน้นในอกมานาน!!!….
…อยากเห็นหน้าคนที่เขียนเมลนี้จริงๆ สงสัยจะเป็นหมอ(จิต)…
on January 22, 2009 at 9:52 pm
· Permalink
555
เต็มที่เลยพี่นิ้ว ที่นี่คือถิ่นของพี่แล้ว เราทุกคนรับฟังพี่ซำเหมอ
ซึ่งนั่นเหมือนเป็นตัวแทนเราเลยทีเดียว
เห็นพี่เค้าบอกว่า ด่วน!!! แต่มันผ่านมา 1 ปี ได้แล้ว!!!
ช่วงนี้ยิ่งเห็นก็ยิ่งสงสารพี่เค้าเหมือนกัน
เลยกระโดดเชือกมันทุกวันเผื่อนจะหุ่นดีเหมือนอั้ม แต่อย่างนึงที่พี่เค้าต้องไปทำต่อ คงเป็นเรื่องศัลยกรรมใบหน้า
ก่อนพี่เค้าจะเอาเราไปถ่าบเป็นฟรีเซ็นเตอร์น่ะ!!!
on January 22, 2009 at 11:12 pm
· Permalink
55555555555555555
ขออภัยหากเป็นการรบกวน !
on January 23, 2009 at 12:52 am
· Permalink
สงสัยเราจะซวยในเร็ววันนี้แน่ๆ เลย
เพราะไม่ส่งต่อตามที่เขาขอสักทีเลย
on January 23, 2009 at 7:07 am
· Permalink
พี่เอ๋
ได้ระบายออก
ดีขึ้นรึยังพี่
ขนาดบีแค่อ่านตาม ยังหายใจแทบไม่ทัน
ลองนึกภาพตาม ถ้าพี่เอ๋ได้พูดเรื่องนี้จากปาก
คงจะระบายลมหายใจออกทางผิวหนัง
เพราะเวลาคนเราโมโหมากๆ
ก็อยากจะด่า ให้กระเจิง
ฮ่าๆ
ขอภาวนาให้หาพรีเซนเตอร์คนใหม่ได้ในวันนี้วันพรุ่ง อีกแรง
แง่ง
on January 23, 2009 at 7:32 am
· Permalink
55555 สุดยอด…โดนใจมากจริงๆเลยค่ะ เพราะได้อีเมลล์ที่ว่าบ่อยจนขี้เกียจจะนับเหมือนกัน
แต่ถึงยังไงอีเมลล์ฟอร์เวิร์ดเหล่านี้บางครั้งก็มีประโยชน์เทียบเท่าชีวิตเลยนะคะ โดยเฉพาะอีเมลล์หากรุ๊ปเลือด เพราะเพิ่งเจอกับตัวเลยค่ะ คุณน้าต้องการเลือด O Negative ซึ่งหายากมากๆ ไม่รู้จะทำยังไงเลยต้องใช้วิธีนี้แล้วก็โพสต์ขึ้นเวบไซต์ต่างๆ ไม่อยากเชื่อเลยว่าน้ำใจคนไทยจะหลั่งไหลมามากมาย และส่วนใหญ่ก็มาจากอีเมลล์ฟอร์เวิร์ดของวีนี่เอง ตั้งแต่นั้นมาวีก็ใส่ใจกับอีเมลล์ฟอร์เวิร์ดที่ขอความช่วยเหลือจากคนอื่นมากขึ้นค่ะ เพราะกลัวว่าเพราะอีเมลล์ไร้สาระบางอัน (อย่างอั้มพัชราภาอันนี้) จะทำให้วีพลาดอีเมลล์สำคัญต่อชีวิตของคนอื่นไป
ทุกอย่างบนโลกนี้..มีสองด้านจริงๆ ^^
on January 23, 2009 at 6:39 pm
· Permalink
เคยได้ยินแต่คนบอกว่าโลกเร็วขึ้น
พอมาได้ยินพี่เอ๋พูดว่าโลกเล็กลง
ก็ฟังดูแหม่งๆ แต่น่าคิดไปอีกมุม
on January 23, 2009 at 11:41 pm
· Permalink
เหนด้วยแหละ
ฟอร์เวิดเมล์น่ารำคาญจริงๆพี่เอ๋
วิวไม่เคยอ่านเลยอ่ะ ลบไปเลย
อะไรกันนักกันหนา ไม่รู้กลัวคำสาปแช่งหรือว่าอยากโชว์พาวว่า “กุเท่นะโว้ย ส่งฟอร์เวิดเมล์”
เซงมาก
on January 24, 2009 at 4:09 pm
· Permalink
สุขปนทุกข์นะคะพี่
ทุกข์ที่มันทำให้ขโยงเมวไม่ได้อ่านของนู๋พอกพูนเป็นดินพอกหางหมูใหญ่เท่าอ่าวไทย
สุขที่ นู๋สามารถลบเมวเหล่านั้นทิ้งได้โดยไม่ต้องเปิดอ่าน
(เผื่อจากอ่าวไทยมันจะลดขนาดเหลือแค่สวนสยาม)
on January 25, 2009 at 11:11 am
· Permalink
555 บล็อกวันนี้ฮามาก ขำอย่ากับดูเดี่ยว7.125 ^^
on January 29, 2009 at 6:17 pm
· Permalink
555+
สุดๆ เลยค่ะ
พี่เอ๋แอบเก็บกดแหงๆ
^^
on February 1, 2009 at 2:30 am
· Permalink
เข้ามาขำ
จะบอกว่าเราก็ได้เมล์นี้
อินจนเกือบเดินละเมอไปสมัครเสียแล้ว
555
on February 2, 2009 at 6:15 pm
· Permalink
โหยๆๆ
นึกว่าได้คนเดียวซะอีก
ตายละ
พี่เอ๋ก้อได้กะเค้าเหมือนกันนะนี่
ฮ่าๆๆ
– - -
on February 2, 2009 at 8:23 pm
· Permalink
อ่อ พี่ได้ 84 ก้อใกล้เคียงกัน
เพราะทรายได้ 8.4 ครั้ง ฮ่าๆ ๆ
ดีนะ พี่มาเขียนบล๊อก
เกือบคิดว่าตัวเองจะเป็นอั้มแล้ว แท้ ๆ
on February 3, 2009 at 8:07 am
· Permalink
5555555555 ถูกใจ ชอบๆ
ได้เหมือนกันเลยพี่เอ๋ สามรอบแล้ว
เมล์คุณอั้มเนี่ย
on February 4, 2009 at 12:36 am
· Permalink
๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕
(ขอโทษที่ขำบนความทุกข์ของพี่เอ๋ อดไม่ได้จริงๆครับ ^^)
แล้วถ้าพี่อั้ม พัชราภา ได้เมล์นี้จะรู้สึกไงเนี่ย
คนที่จะมาแทนเขานี่ สามารถหาได้จากฟอร์เวิร์ดเมล์กันเลยทีเดียว
เห็นใจทั้งพี่เอ๋และพี่อั้มครับ
on February 5, 2009 at 5:13 pm
· Permalink
เห็นด้วยมาก ๆ เลยค่ะ
พอได้เมล์พวกนี้มา จะลบทิ้งเลย
ไม่เปิดดู และ ไม่ส่งต่อ ( เพราะเห็นใจคนที่ต้องมานั่งลบต่อ )
on February 5, 2009 at 7:59 pm
· Permalink
อึดอัดเหมือนกันพี่เอ๋ ได้เมลนี้มาแทบทุกวันเลย
ไม่เข้าใจจริงๆว่า จนป่านนี้แล้วยังไม่ได้พรีเซ็นเตอร์แทนคุณอั้มอีกหรือ ?
มันนานข้ามปีได้แล้วมั้ง
ถึงจะ delete โดยไม่อ่านแต่มันก็รู้สึกแย่อยู่ดี เหมือนถูกตามราวียังไงไม่รู้สิ
on March 31, 2009 at 4:52 pm
· Permalink
หนูกลับมาเม้นช้าไปไม๊คะเนี่ย
กำลังหงุดหงิดกะอิเมลประมาณนี้ หงุดหงิดๆ
แต่อย่างซานติก้า หนูไม่เลื่อนลงมาดูเลยอ่ะคะ พอจะนึกภาพออกเลยไม่กล้าดู บรื้อออออ ค่ะ