สวัสดีครับ อาว์’รงค์ วงษ์สวรรค์
1.
เมื่อปีที่ผ่านมา ขณะที่กำลังจัดกระเป๋าเพื่อเก็บข้าวของไปลอนดอน ผมเลือกหนังสือสี่เล่มติดตัวไปด้วย หนึ่งคือสิทธารถะ ของแฮร์มัน เฮสเส อีกหนึ่งคือมูซาชิ ฉบับท่าพระจันทร์ ของ อ.สุวินัย ภรณวลัย ส่วนอีกสองเล่มที่เหลือคือ จากโคนต้นไม้ริมคลอง และหนังสือชุดเดินเคียงกัน ที่มีตัวหนังสือเขียนไว้บนปกว่า ‘ยิน โทนิค ๒๘ ดีกรี’ สองเล่มหลังเป็นของอาว์ ‘รงค์ วงษ์สวรรค์
2.
เดือนธันวาคมที่ผ่านมา ผมนั่งรถโค้ชจากลอนดอนไปอ็อกซ์ฟอร์ดโดยไม่หลับเลย เพราะตาเบิ่งกว้างอ่านตัวหนังสือสนุกๆ ของอาว์ ‘รงค์ไปตลอดทาง
3.
ปลายเดือนมกราคมที่ผ่านมา ได้มานั่งคุยกับพี่ก้อง-ทรงกลดว่าเราจะโบกรถไปที่ไหนกันบ้างดี หนึ่งในสถานที่ที่ผมเสนอให้พวกเราโบกรถไปถึงให้ได้คือสวนทูนอินของ ‘รงค์ วงษ์สวรรค์ เพราะทุกครั้งที่ผมได้อ่านบทสัมภาษณ์ของคุณอาว์แล้วผมอยากมีโอกาสได้นั่งฟังคุณอาว์พูด แม้ว่าหน้าตาของคุณอาว์จะดูน่าเกรงขาม ตัวหนังสือของคุณอาว์ในบางหน้ากระดาษจะดูขึงขัง แต่หลายคนที่เคยไปพบกับคุณอาว์ก็ต่างบอกกันว่าคุณอาว์ใจดี มีเมตตา และเป็นกันเองอย่างยิ่ง
4.
เดือนกุมภาพันธ์ที่ผ่านมา ได้เจอกับอ.ปกป้อง อาจารย์ยังบอกว่าน่าจะไปเจอตัวจริงของคุณอาว์ให้ได้สักครั้งหนึ่งในชีวิต ฟังแล้วก็คิดถึงข้อเขียนที่พี่ตุ้ม-หนุ่มเมืองจันท์เคยเขียนว่าเสียดายที่ไม่ได้พบกับท่านพุทธทาสขณะที่ท่านยังมีชีวิตอยู่ แต่ยังคิดในใจว่ายังมีเวลาอีกพอดู เพราะเห็นตัวหนังสือของอาว์ ‘รงค์ในอะเดย์ที่ยังแข็งแรงและคึกคักอยู่เลย
5.
ต้นเดือนมีนาคมที่ผ่านมา ได้นั่งคุยกับพี่ก้องและพี่โหน่ง พี่โหน่งเล่าให้ฟังด้วยสีหน้าตื่นเต้นว่ากำลังทำพ็อกเก็ตบุ๊คของอาว์ ‘รงค์อยู่ พี่ก้องจึงเล่าเสริมขึ้นมาว่าเพิ่งได้คุยโทรศัพท์กับคุณอาว์ อาว์แกบอกว่าไม่มีแรงเขียนเลย รออาการดีกว่านี้แล้วจะรีบทำส่งให้ และประโยคที่ทำให้สะดุดใจคือ “เป็นหนังสือเล่มสุดท้ายแล้วที่จะได้ทำ” พี่ก้องเล่าให้ฟังว่าคุณอาว์น้ำหนักลดลงเหลือห้าสิบกิโล
6.
เมื่อเช้าที่ผ่านมา ผมเดินเข้าไปซื้อของในเซเว่นอีเลฟเว่นตามปกติ พอจ่ายเงินเสร็จ ขณะที่กำลังจะเดินออกมาจากร้าน ผมก็สะดุดกับข้อความพาดหัวใหญ่หนังสือพิมพ์บันเทิงฉบับหนึ่ง “ปิดฉากพญาอินทรีแห่งสวนอักษร ‘รงค์ วงษ์สวรรค์” ผมยืนจ้องหนังสือพิมพ์เล่มนั้นอยู่ช่วงเวลาหนึ่ง แล้วจึงเดินออกมาจากร้าน
7.
เมื่อสายที่ผ่านมา ผมคิดในใจว่า ชีวิตของทุกคนมีวันนี้จริงๆ แต่ก่อนที่จะเดินทางมาถึงวันนี้ ใครได้ทำอะไรเอาไว้ในวันที่ผ่านมาเหล่านั้นบ้าง ผมนึกถึงหนังสือของอาว์ ‘รงค์หลายเล่มบนชั้นหนังสือที่บ้าน ไม่กี่วันนี้ผมคงได้หยิบพวกมันลงมาอ่านอีกหน คล้ายบันทึกของญาติผู้ใหญ่ที่บอกเล่าประสบการณ์ความคิดมากมายทิ้งไว้ให้ลูกหลานได้ฟัง ไม่ใช่แค่ครั้งเดียว ฟังแล้วยังฟังได้อีก อาว์ ‘รงค์นี่เองที่เป็นคนบอกว่า ‘การเดินทางเป็นสายตาของนักเขียน’ อาว์ ‘รงค์นี่เองที่พูดย้ำๆ อยู่เสมอว่า ‘เวลาเขียนงานต้องมอบความบันเทิงให้กับผู้อ่าน’ และตัวหนังสือของอาว์ ‘รงค์นี่เองที่ทำให้คันไม้คันมืออยากเขียนหนังสือทุกครั้งที่ตาไปแตะต้องเข้า
8.
หลายปีผ่านมา ผมเรียกคุณอาว์ว่า ‘คุณอาว์’ มาเนิ่นนาน ทั้งที่คุณอาว์ก็ไม่ได้รู้จักผมสักนิด แต่ผมก็กล้าที่จะเสนอตัวเป็นหลานไปขอนับญาติกับคุณอาว์ ด้วยเพราะคุณอาอีกหนึ่งคนที่ผมเรียกเขาว่า ‘พี่’ เคยสละเวลาตอบอีเมลคอมเม้นท์งานเขียนของผมกลับมาหลายครั้ง ทุกครั้งเต็มไปด้วยความเมตตาและใส่ใจ ผมส่งคำขอบคุณกลับไปยังพี่เขา และพี่เขาตอบกลับมาว่า “ไม่เป็นไรหรอก เราเป็นญาติน้ำหมึกกัน” ซึ่งนั่นเป็นคำที่พี่ท่านนั้นหยิบยืมมาจากคุณอาว์ ‘รงค์นั่นเอง คุณพี่ท่านนั้นคือพี่วินทร์ เลียววาริณ คำว่า ‘ญาติน้ำหมึก’ จากพี่วินทร์สร้างความรู้สึกที่อบอุ่นมากจริงๆ ครับ
9.
บ่ายที่ผ่านมา นัดคุยกับพี่แป๊ด-ระหว่างบรรทัด พี่แป๊ดไปก่อนจึงเป็นฝ่ายนั่งรอผมที่ร้านกาแฟ หลังจากยกมือไหว้ทักทายพี่แป๊ด ก็เหลือบไปเห็นหนังสือ ‘คุยกับบ้าน’ ของอาว์ ‘รงค์วางอยู่ จึงบอกกับพี่แป๊ดไปว่า “ผมเพิ่งรู้ข่าวเมื่อเช้า” พี่แป๊ดยิ้มอย่างอ่อนโยนแล้วบอกว่า “อืม เมื่อคืนนี้”
10.
หลายปีที่ผ่านมา อาว์ ‘รงค์ได้เขียนหนังสือไว้มากมายเหลือเกิน ขอบคุณคุณอาว์ที่ได้ฝากตัวหนังสือเอาไว้ให้พวกเราได้อ่านกันยามคิดถึง ยามที่คุณอาว์ไม่อยู่ ผมรู้สึกเสียดายที่ไม่มีโอกาสได้พบกับคุณอาว์แบบตัวเป็นๆ ไม่ใช่แค่ตัวหนังสือ อยากยกมือไหว้คุณอาว์สักครั้ง อยากยื่นหนังสือของผมให้คุณอาว์ได้อ่านบ้าง สักบรรทัดก็ยังดี แต่ไม่เป็นไรหรอกครับ คุณอาว์จะได้อ่านตัวหนังสือของผมไหมนั่นมันไม่ใช่เรื่องสำคัญเลยสักนิด เรื่องสำคัญคือผมได้อ่านตัวหนังสือของคุณอาว์มากกว่า
11.
หลายปีผ่านมา ผมยังมีข้อสงสัยในใจ แม้จะสะดุดตา แต่ผมก็ไม่เคยสงสัยว่าทำไมคุณอาว์ต้องสะกดคำว่า ‘นาฑี’ ด้วย ฑ.มณโฑ แต่ผมสงสัยเหลือเกินว่าทำไมคุณอาว์ต้องสะกดคำว่า ‘อาว์’ แบบมี ว.แหวนการันต์ เคยคิดไว้ว่านี่จะเป็นหนึ่งในคำถามที่จะเอ่ยปากหากได้พบกับคุณอาว์ตัวจริงๆ แต่ก็คงจะไม่มีโอกาสแล้ว
12.
เวลาผ่านไปและไม่เคยหวนคืนมา ไม่ว่าปีที่แล้ว เมื่อคืน หรือเมื่อเช้านี้ ผมยังไม่มีโอกาสได้กล่าวคำว่า ‘สวัสดี’ กับคุณอาว์เลยสักครั้ง จึงขอกล่าวคำ ‘สวัสดี’ มา ณ โอกาสนี้ รวมถึง ‘ราตรีสวัสดิ์’ ด้วยครับ
จากหลานน้ำหมึกคนหนึ่ง
on March 16, 2009 at 11:13 pm
· Permalink
ขอให้อาว์หลับให้สบายค่ะ
on March 16, 2009 at 11:36 pm
· Permalink
คำว่าอาว์
เป็นคำเมืองค่ะ เพี้ยนมาจากคำว่า “อา”
แปลว่า นับถือเหมือนเป็นญาติคนนึง เสมอเป็นคุณอา ค่ะ
on March 16, 2009 at 11:40 pm
· Permalink
Rest in Peaceนะคะ
on March 17, 2009 at 12:05 am
· Permalink
ขอไว้อาลัยให้กับพญาอินทรีย์แห่งวงการหนังสือท่านนี้ด้วยคนครับ
on March 17, 2009 at 2:49 am
· Permalink
ในวันนี้เชื่อและเห็นแล้วว่า..คำสอน น้ำเสียง ภาพ และผลงานของพญาอินทร์แห่งสวนอักษร ได้ถูกเก็บไว้ด้วยหัวใจอีกมากมายที่ยังเต้นอยู่
แอบคิดในใจว่า เราอย่าตะโกนกันออกมาดังๆเฉพาะเวลาที่ใครซักคน ไม่อยู่บนโลกนี้อีกต่อไปแล้วเลยนะ
ทำกันตอนมีชีวิติอยู่เถอะ T^T
ร่วมไว้อาลัยนักเขียนผู้ยิ่งใหญ่ค่ะ
on March 17, 2009 at 4:32 am
· Permalink
ชอบอ่าน หนังสือ ของ อาว์ ‘รงค์ มากเหมือนกันครับ
ที่ติดใจที่สุดคือเรื่อง ใต้ถุนป่าคอนกรีต อ่านไปสองรอบ
on March 17, 2009 at 11:28 am
· Permalink
ขอบคุณคุณอาว์ กับผลงานและความดีครับ
on March 17, 2009 at 11:32 am
· Permalink
ขอแสดงความไว้อาลัยแก่ศิลปินผู้ยิ่งใหญ่อีกคนหนึ่งค่ะ
on March 17, 2009 at 11:44 am
· Permalink
หลับให้สบายนะคะคุณอาว์
ตัวหนังสือของคุณอาว์จะยังคงอยู่เสมอ
ด้วยคารวะค่ะ
on March 17, 2009 at 12:58 pm
· Permalink
เขียนดีค่ะ คุณเอ๋ อ่านแล้วน้ำตาจะไหล
on March 17, 2009 at 1:18 pm
· Permalink
ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
ด้วยความอาลัย
on March 17, 2009 at 1:25 pm
· Permalink
ขอไว้อาลัยกับนักเขียนผู้ยิ่งใหญ่ของเมืองไทยด้วยคนค่ะ
on March 17, 2009 at 3:36 pm
· Permalink
RIP คุณอาว์ ‘รงค์ ค่ะ
on March 17, 2009 at 5:58 pm
· Permalink
ผมก็เพิ่งได้ดูข่าวเหมือนกัน
ราตรีสวัสดิ์คับ
คุณอาว์
on March 17, 2009 at 7:48 pm
· Permalink
สิ่งที่พี่ทำตอนได้ยินข่าวการตายของคุณ ‘รงค์ คือเดินไปที่ชั้นหนังสือ
แล้วหยิบ “พูดกับบ้าน” ขึ้นมาอ่านอีกครั้ง
ป.ล.คุยต่อจากบ่ายเมื่อวานอีกนิด
ถ้าเอ๋ร้องไห้จาก “ข้างหลังภาพ” พี่ว่า “เดอะ รีดเดอร์” ก็ไม่น่าจะรอดนะเอ๋
on March 17, 2009 at 8:04 pm
· Permalink
RIP
ไว้อาลัยค่ะ ไปสู่สุขคตินะ
on March 17, 2009 at 8:22 pm
· Permalink
ห๊ะ
เกิดอาการนิ่งค้าง ไปหลายวิ
เอ่อ
พูดไม่ออก
ไม่รู้ข่าวอะไรเลย
เอ่ออออ
ถึงคุณอา (ลุง) จะจากไป
แต่ความดี ความรัก ทุกๆ อย่างจะอยู่เสมอ .. แบบ ตอนนี้ยังไม่อยากจะเชื่อ
on March 17, 2009 at 8:51 pm
· Permalink
เรายังไม่เคยได้อ่านงานของคุณลุงเลยค่ะ
แต่คงจะมีบ้างที่เป็นบทความ เรียกได้ว่าอ่านไปโดยไม่รู้ตัว
เคยได้ยินแต่ชื่อ แต่ก็รู้สึกใจหายวาบๆ ที่คนซึ่งมีความสามารถระดับนี้ต้องลาลับไปอีกคน
แต่ยังไงสิ่งที่คุณลุงฝากไว้บนโลกนี้ก็คงจะพอต่ออายุ”ตัวตน”ของคุณลุงให้อยุ่บนโลกนี้ไปได้อีกเป็นร้อยปีทีเดียว เรียกว่าเป็นการมีชีวิตในอีกรูปแบบ ช่างน่าประทับใจ
on March 18, 2009 at 12:30 am
· Permalink
เพิ่งทราบข่าวจากบล็อกพี่เอ๋เองค่ะ
อ่านไป ร้องไป
เพราะยุ้ยเพิ่งอ่านงานของท่านไปเมื่อเช้านี้เอง
ขอร่วมไว้อาลัยแด่นักเขียนผูยิ่งใหญ่ท่านนี้ด้วยคนค่ะ
on March 18, 2009 at 9:02 am
· Permalink
ความรู้สึกที่คล้ายกัน ผมเองไม่เคยพบตัวเป็นๆของบุคคลที่ชื่นชอบอยู่อีกหลายคน รวมถึงพี่นิ้วกลมด้วยเช่นกันแต่ก็ตามอ่านทั้งหนังสือและ blog ของพี่เรื่อยมา จึงอยากเป็นกำลังใจให้พี่ฝากผลงานดีๆต่อไป เหมือนที่ คุณลุงแกได้ทำให้คนอีกหลายๆคนรู้สึกดี และเคารพอยู่เสมอ.. ขอร่วมไว้ลาอัยแด่คุณลุงด้วยอีกคนครับ
on March 18, 2009 at 10:10 am
· Permalink
หลับให้สบายนะครับ
on March 18, 2009 at 10:14 am
· Permalink
ลืมบอกไปว่าคุณผอมลงนะครับ
ทานข้าวน้อยไปหรือเปล่า
ผมเป็นห่วงนะ
on March 18, 2009 at 1:26 pm
· Permalink
หลับให้สบายนะครับคุณอาว์
พี่เอ๋ผมก็ยังไม่เคยเจอตัวเป็นๆของพี่ซักครั้ง
on March 18, 2009 at 7:39 pm
· Permalink
หลับให้สบายนะครับ
on March 18, 2009 at 9:54 pm
· Permalink
น้ำหมึกจะถูกส่งต่อไปเรื่อย เรื่อย
เป็นสิ่งที่เหลือไว้ ให้ลูหหลาน^^
on March 18, 2009 at 10:09 pm
· Permalink
อ่านแล้วน้ำตาไหลเลยค่ะพี่เอ๋
ใจหายปนเศร้าใจ
ที่วงการหนังสือไทย
จะขาดผู้ชายที่มากความสามารถคนนึง
ไปอย่างไม่มีวันกลับอีกแล้ว
ถึงคุณอาว์จะจากไปแล้ว
แต่น้ำหมึกที่ท่านเคยเขียน
ได้กลายเป็นสิ่งดีๆที่คนรุ่นหลัง
จะได้ซึมซับน้ำหมึกนั้น
ราตรีสวัสดิ์ค่ะคุณอาว์
on March 20, 2009 at 2:05 pm
· Permalink
พญาอินทรีบินสู่อีกฟากฟ้า
เหลือตำนานบนหน้ากระดาษย้ำ
“เสเพลบอย” “ผู้ดีเมืองน้ำครำ”
“สนิมสร้อย” ร่ำ “หนามดอกไม้”
“น้ำค้างเปื้อนแดด” สาย
ผลิพรายดวงดอกน้ำตาร่วงรินไหล
“ระบำนกป่า” ร่วมส่งอาว์สู่ฟากฟ้าไกล
คาราวะพญาอินทรีผู้ใหญ่ยิ่งเหนือกิ่งกาล
on April 21, 2009 at 12:31 pm
· Permalink
dear all
thanks for loving him krub