บ้ า น พั ก ฝ า ก อ า ก า ศ

• Home

r o u n d f i n g e r

34 Responses

Subscribe to comments via RSS

1. Written by ฃะแร่ม*
   on March 23, 2009 at 8:15 pm
   Reply · Permalink

   อ่านแล้ว นึกถึง
   เรื่อง 20000 วัน
   ที่พี่เอ๋เคยเขียนไว้

2. Written by kae+
   on March 23, 2009 at 8:29 pm
   Reply · Permalink

   น้ำตาจะไหลเลยพี่

   อืมม เก๋เห็นด้วยอย่างที่สุดว่า มีใครบ้างที่อยากจากไปอย่างโดดเดี่ยว
   การมีคนที่เรารักและรักเรา คอยจับมือกันไว้ จนนาทีสุดท้ายของชีวิต
   คือที่สุดแห่งปรารถนาของใครหลายๆคน
   และใครหลายๆคนนั้น ก็รวมถึงเก๋ด้วย

   ไม่ว่าอะไรจะหายไป
   สิ่งนึงที่ยังคงอยู่กับเราเสมอ คือ ความรัก
   เก๋เชื่อแบบนั้น

   สะสมความรักไว้มากๆ
   เผื่อวันนึงที่มองไปไม่เห็นใครอยู่ข้างเรา
   เราก็ยังมีความรักที่อยู่เคียงข้างเราเสมอ

3. Written by นายฟักทอง
   on March 23, 2009 at 9:13 pm
   Reply · Permalink

   อ่า
   ซึ้งกินใจ
   เวลาที่เขาว่าน้อย มันสองหมื่นวันอย่างที่พี่นิ้วเคยพูดไว้ไหม?
   แล้วเขาคนนั้นใช้เวลาสงสัยไปแล้วกี่วัน?
   เราควรสงสัยอย่างเขาไหม?
   อ่า…ยากจัง

4. Written by bee
   on March 23, 2009 at 9:48 pm
   Reply · Permalink

   หืม!!!

   ชอบจัง เหลือเกินๆๆๆๆ

   ทุกอย่างเกิดจากทุกอย่าง

5. Written by MW :)
   on March 23, 2009 at 10:09 pm
   Reply · Permalink

   อ่านแล้วรู้สึกดีแบบพูดไม่ถูก..

   ))..

6. Written by tik
   on March 23, 2009 at 10:10 pm
   Reply · Permalink

   เศร้าค่ะ

7. Written by ปอแป้ง
   on March 23, 2009 at 10:59 pm
   Reply · Permalink

   มันดูเศร้า แต่ในความเศร้า มีความสวยงาม ให้ได้สัมผัส
   ความสวยงาม…

8. Written by มอเอ.
   on March 23, 2009 at 11:02 pm
   Reply · Permalink

   เศร้าได้สวยจริงๆค่ะ

9. Written by pattararanee
   on March 23, 2009 at 11:07 pm
   Reply · Permalink

   อ่านจบ แล้วพบว่า

   “คืนนี้คงจะนอนหลับ…ฝันร้าย”

   T_T

10. Written by gibz
    on March 23, 2009 at 11:54 pm
    Reply · Permalink

    บอกแล้วจะโกรธมั๊ยเนี่ย
    ไม่ค่อยชอบเลยพี่
    ไม่ถูกกะความเศร้าจากการพลัดพราก

11. Written by Nutoei
    on March 24, 2009 at 12:21 am
    Reply · Permalink

    เศร้าจังค่ะ

    แต่ซึ้งมากกว่า

12. Written by mani
    on March 24, 2009 at 12:31 am
    Reply · Permalink

    เศร้าอ่ะพี่นิ้ว

13. Written by นกออก
    on March 24, 2009 at 12:48 am
    Reply · Permalink

    แลดูเศร้าจัง

    ประเด็นคือ

    หนูเคยเป็นใบไม้ของเค้าหรือเปล่า

    เฮ้อ

    ขอให้ได้เป็น แค่”เคย”ก็ยังดี

14. Written by Jing
    on March 24, 2009 at 1:40 am
    Reply · Permalink

    อ่านแล้วเศร้าๆ เหงาๆ ไงไม่รู้แฮะ
    น้ำตาซึมๆ ยิ่งเพิ่งไปดูความจำสั้น แต่รักฉันยาวมาเมื่อไม่นานมานี้ด้วยง่ะ
    ไปกันใหญ่ ฮ่าๆ

15. Written by Petite ferN
    on March 24, 2009 at 3:20 am
    Reply · Permalink

    ชอบกลอนพี่เอ๋จัง
    ขอจดเอาไว้นะคะ
    ขนาดอ่านตอนยังเดินทางมาไม่ถึงหมื่นวัน ยังสะเทือนใจ
    อยากรู้ว่า เมื่อ “ฤดูใบ้ไม้ร่วง” ของชีวิตมาถึงจะรู้สึกยังไง
    จะพยายามเก็บเอาไว้ให้ถึงวันนั้นนะคะ

16. Written by ป่าน
    on March 24, 2009 at 7:12 am
    Reply · Permalink

    เศร้าจังเลยค่ะ!!

    ทำไมถึงเศร้านะ
    ถ้าเป็นคนที่ต้องจากไป ก็คงทรมานไม่แพ้กัน
    แต่ลับโลกแล้ว จะยังจำความรู้สึกก่อนตายได้แค่ไหนก็สุดจะรู้
    ถ้าเป็นคนที่ยังอยู่
    ความทรมานคงเกินจะกล่าว
    ใครก็ตาม…สู้ต่อนะคะ เรายังอยู่ ยังไงเราก็ต้องอยู่
    ฉะนั้น จงอยู่อย่างทำตัวเองให้ทุกข์น้อยที่สุด

17. Written by ช่อแก้ว(คนกันเอง มาช้า แต่มาตั้งนานแล้ว)
    on March 24, 2009 at 7:20 am
    Reply · Permalink

    ใบไม้ ใบไหน ของกิ่งหายไปหรอป่าว
    เศร้าอ่ะรู้สึกเหมือนเรื่องจริงเลย

    ถ้ามันจริง
    ขอให้พี่เอ๋ได้เกิดใหม่บนกิ่งไม้กิ่งเดิมนะคะ

    กิ่งไม้หนึ่งกิ่ง ย่อมมีใบหลายใบ
    หวังว่ากิ่งไม้จะไม่เหงาเท่าใบไม้

18. Written by LittleDevil
    on March 24, 2009 at 8:20 am
    Reply · Permalink

    ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงตามกาลเวลา
    ชีวิตก็เช่นกัน

    ความสูญเสียเป็นเรื่องธรรมดา
    ที่ยากจะยอมรับ

    แต่เราต้องอยู่กับปัจจุบัน
    ไม่ใช่ความทรงจำหรือวันข้างหน้า

19. Written by Rainy
    on March 24, 2009 at 11:49 am
    Reply · Permalink

    เศร้าอย่างบอกไม่ถูกค่ะ

    มีคนเคยบอกให้เราหนักแน่น และนิ่งให้มากขึ้น
    อารมณ์ที่ swing, not swing,
    sad sad happy happy, happy sad sad
    มันน่ากลัว แถมน่ารำคาญ

    จะอะไรล่ะคนเรามันก็ต้องมีสุขทุกข์เศร้า คละเคล้ากันไป
    ไม่มีใครสุขตลอด หรือเศร้าตลอดไปหรอกค่ะ

    อย่าเศร้านานนะคะ
    ยังไงก็อยากเห็น…ความสุข และรอยยิ้มมากกว่านะคะ

    ชีวิตมันไม่ง่ายเลยเนอะ

20. Written by siriluck
    on March 24, 2009 at 11:57 am
    Reply · Permalink

    ซึ้งมากค่ะ..

21. Written by serika
    on March 24, 2009 at 12:39 pm
    Reply · Permalink

    โหย…ชอบอะ นึกถึงช่วงเสี้ยววินาทีที่ใบไม้หลุดจากก้าน และสัมผัสแรกที่ตกกระทบพื้น…ยิ่งมีลำแดดส่องกระทบ..สวยเกินบรรยาย

22. Written by madook
    on March 24, 2009 at 1:00 pm
    Reply · Permalink

    

23. Written by ฮิม
    on March 24, 2009 at 3:55 pm
    Reply · Permalink

    ดูเศร้าๆนะครับ

24. Written by หวาน
    on March 24, 2009 at 6:24 pm
    Reply · Permalink

    เศร้าจริงๆด้วยพี่เอ๋
    ทุกอย่างที่ร่วงโรยเป็นส่วนหนึ่งของการงอกงาม

    เศร้าแต่สวยจริงๆเลย

25. Written by DANK'
    on March 25, 2009 at 11:13 pm
    Reply · Permalink

    โห ซึ้งอ่ะ
    ขอบคุณนะที่เขียนมาให้อ่าน…
    ทำให้รู็สึกว่าโลกนี้ยังมีไรดีๆอีกเยอะนะพี่เอ๋ …

    เวลามีขีดจำกัดอยากทำไรก็รีบๆทำนะจ้ะ ^^

26. Written by TataRz
    on March 26, 2009 at 4:15 pm
    Reply · Permalink

    ชีวิตแม้น่าเศร้า คนเราพบกันเพื่อลาจาก

27. Written by TataRz
    on March 26, 2009 at 10:42 pm
    Reply · Permalink

    พี่เอ๋ นู๋อ่าน รอบที่สามแล้ว ยิ่งอ่านยิ่งตอกย้ำ

    ยิ่งอ่านยิ่งสะเทือนใจตัวเอง หวนคิดถึงเรื่องราวของตัวเอง

    ที่เพิ่งผ่านพ้นมาเมื่อ 24 มีนาที่ผ่านมา ถึงเวลาของนู๋แล้ว

    เหมือนกับถึงเวลาของก้านของใบไม้ ที่คอยวันอ่อนลง อ่อนลง

    และหลุดไปในที่สุด จะแข็งแรง แข็งกล้าแค่ไหน สักวันก็อ่อนล้า ไปตามกาลเวลา

    เหมือนกับที่พี่เอ๋บอกว่า ไม่มีใครอยุ่ด้วยกันได้ตลอดหรอก

    คำที่พี่เอ๋บอก มันช่วยได้จริง ยอมรับกับความเป็นจริงได้มากขึ้น

    แต่เมื่อมาถึงจุดเปลี่ยน ให้เราคิดเสมอๆนะคะว่า เปลี่ยนผ่านเพื่อการเจริญเติบโต อย่างที่พี่บอกไว้ใน ลอนดอนฯ

    ปล.ลมหายใจต่างหากคือสิ่งที่เราต้องการจิงๆ ไม่ใช่ตัวเขา เพียงแต่เขาเคยเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในลมหายใจของเราก็เท่านั้นเอง เลยต้องการเขาในชั่วขณะ

    รักพี่เอ๋ ครั้งที่ 1

28. Written by im
    on March 27, 2009 at 2:04 pm
    Reply · Permalink

    เศร้าแต่ให้คุณค่า…

    เขียนได้จับใจมากๆค่ะ

    ^^

29. Written by molly
    on March 28, 2009 at 12:07 am
    Reply · Permalink

    อ่านแล้วเศร้าจังค่ะ T T
    แต่ก็ชอบ

30. Written by ae
    on March 31, 2009 at 9:52 am
    Reply · Permalink

    Umm….อิ่ม

31. Written by ผมร่วง
    on May 25, 2009 at 4:45 am
    Reply · Permalink

    ความคิดแจ่มเลยครับ เดี๋ยวต้องลองใช้ดูบ้างแล้ว

32. Written by noon
    on December 18, 2009 at 12:02 am
    Reply · Permalink

    มีคนเคยบอกว่า

    เราคือใบไม้ของเขา

    แต่เราคิดว่าเราเปนใบไม้ที่ใกล้จะร่วงแล้ว

    อีกไม่นานเราคงจากไป

    อ่านแล้วน้ำตาไหลไม่รู้ตัว Y Y

33. Written by FT
    on April 2, 2010 at 9:32 pm
    Reply · Permalink

    ผมว่านะ

    บางครั้งอะไรอะไรในชีวิตที่เราเห็นว่าสำคัญนักหนา
    บางทีมันก็แค่เรื่องตลกฝึดๆที่ไร้ค่าในวันหนึ่ง

    เราหลงผิด

    บางครั้งความรู้ก็มาก่อน
    และความเข้าใจมาทีหลัง
    .. มาช้าเกินไป

    ฝนตก แดดออก ลมกรรโชก

    เวลาเดินต่อไปเรื่อยๆ
    เราไม่รู้ว่าเหลือมากหรือน้อย
    เราเดินต่ิอไปเรื่อยๆ

    รัก โลภ โกรธ หลง
    ผมรู้
    แต่หยุดไม่ได้

    พลาด

    ต้นไม้มีใบสีเขียว
    น้ำตาล
    เหลือ
    หรือไม่มี

    คนที่เรารักลาจาก
    โบกมือ
    และเลื่อนลับไปในโลกที่ไม่อาจตามกลับได้

    บายบาย

    ครั้งหนึ่งสอ่งที่เราคิดว่าสำคัญนักหนา
    อาจจะไม่สำคัญแล้ว

    ข้างนอกฤดูยังเปลี่ยนแปร
    แต่ข้างในนี้
    หลับสนิท..
    ..นิจนิรันดร์

    ไร้ความหมาย
    ฉันแพ้ ฉันเดินช้ากว่าเธอ
    ช่างมัน

    บางครั้ง บางสิ่งที่เคยสำคัญ
    อาจเป็นเรื่องราวที่ไม่สำคัญแล้ว
    แต่น่าจดจำ

    นับถือพี่จังครับ
    พี่นิ้วกลม
    FT

34. Written by janey
    on September 6, 2010 at 5:31 am
    Reply · Permalink

    เศร้ามาก น้ำตาไหล!

Subscribe to comments via RSS