การได้กินข้าว พูดคุย กับเพื่อนที่ดีสักคนหนึ่ง ช่างเป็นช่วงเวลาที่ดี และมีความสุข
เวลาที่มีความสุข คือช่วงเวลาที่ได้อยู่กับเพื่อนรัก รวมไปถึงสิ่งที่ดี สิ่งที่รัก สิ่งที่ชอบด้วย การได้อ่านหนังสือของพี่เอ๋ก็เป็นเวลาที่มีความสุขเช่นกันค่ะ ^.^
ยิ่งได้คุยกับเพื่อนดีๆสนิทๆเป็นกลุ่มเล็กๆนะจะมีความสุขมากกกกกก >o<
การได้กินข้าว พูดคุย กับเพื่อนที่ดีสักคนหนึ่ง ช่างเป็นช่วงเวลาที่ดี และมีความสุข, พี่เอ๋ เขียนไว้เราชอบจัง (ต่อ) แม้จะเป็นช่วงเวลาสั้นก็ มีความ’สุข’ ค่ะ ประโยคนั้นทำให้คิดถึงเพื่อนคนหนึ่งเลยค่ะ อยากให้ความคิดถึงเหมือนกระจก มันจะสะท้อนกลับมามั๊ยคะ
การได้อ่านบันทึกดีๆ ช่างมีความสุข
มีความสุขจัง ^^
จริงจ้า
ถึงข้าวจะไม่อิ่มอร่อย แต่เพื่อนที่ดี ก็ทำให้อิ่ม..ใจไปได้นาน
เห็นด้วยคะ แต่ไม่รู้คนที่ไปด้วยจะคิดเหมือนกันมั้ย
เพื่อน…. มีความหมายและสำคัญเสมอ
มิตรภาพ…. บางทีมันก็เปราะบางเกินกว่าจะเข้าใจ
กัลยาณมิตร หรือเพื่อนที่ดี จำเป็นต้องเป็นคนที่คุยด้วยแล้วมีความสุขเสมอมั้ยคะ แล้วคนที่คุยด้วยแล้วมีความสุข จะเป็นเพ่ือนที่ดีเสมอเหมือนกันรึเปล่า แต่ก็คงจะจริงเนอะ
การได้ใกล้ชิดคนที่ดี จิตใจเราก็จะวิ่งหาสิ่งที่ดี สิ่งที่เจริญใจได้ง่ายขึ้นเนอะ
เพื่อนคืออวัยวะเพิ่มมาอีก 1 ของร่างกาย
หนังสือของพี่เอ๋ ก็เป็นหนึ่งในเพื่อนรัก ที่อยู่ด้วย คุยด้วย คิดด้วย แล้วสบายใจคะ..การมีเพื่อนดี โชคดีไปกว่าครึ่ง..
บางครั้งแม้ไม่ใช่เพื่อนกันมาก่อน แต่เมื่อได้พบปะแลกเปลี่ยน ถูกคอ ออกรสชาติ แม้เพียงไม่กี่นาที…. ช่วงเวลานั้น ก็สร้างความอิ่มเอม ติดตรึงได้แสนนาน
เชื่อในมิตรภาพของมนุษย์เสมอค่ะ
เห็นด้วยมากเลยค่ะ เพราะการได้กินข้าวกับเพื่อนที่เรารักและคุยด้วยแล้วมีความสุขก็คุ้มค่าเวลาแล้วค่ะ ทำให้นึกถึงเพื่อนคนนึงที่ ‘เคย’ เป็นเพื่อนกันที่สนิทกันมาก แต่ตอนนี้เราไม่ได้เป็น’เพื่อน’กันอีกแล้วเพราะ เขา เลือกที่จะกินข้าวกับ’แฟน’ ไปไหนมาไหนกับแฟน มากกว่ากับเพื่อน เพราะเขา บอกเราว่า ตอนนี้ ‘แฟนสำคัญ’กับเขาที่สุดมากกว่าเพื่อน ฟังแล้วมันเสียใจค่ะ รู้สึกว่า ช่วงเวลาที่เราพัฒนาความเป็นเพื่อนของเราที่ผ่านมานั้นมันไร้ค่าสำหรับเขามากๆ ฟังคำนี้ออกจากปากเพื่อนรักของเราแล้ว น้ำตาจะไหลเลยค่ะ แต่เราก็ไม่สามารถทำอะไรได้ นอกจากปล่อยให้เขาไปตามทางที่เขาเลือกเดิน
เลยคิดว่า บางทีคนเรา คำว่าเพื่อน มันไม่มีความหมายเลยเสียจริงๆ เสียดายเวลาที่เราเคยร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมาจริงๆค่ะ
กินข้าวคนเดียวก็มีความุขได้น๊ะ!!!
on April 28, 2010 at 8:46 am
· Permalink
เวลาที่มีความสุข คือช่วงเวลาที่ได้อยู่กับเพื่อนรัก รวมไปถึงสิ่งที่ดี สิ่งที่รัก สิ่งที่ชอบด้วย
การได้อ่านหนังสือของพี่เอ๋ก็เป็นเวลาที่มีความสุขเช่นกันค่ะ ^.^
on April 28, 2010 at 10:05 am
· Permalink
ยิ่งได้คุยกับเพื่อนดีๆสนิทๆเป็นกลุ่มเล็กๆนะจะมีความสุขมากกกกกก >o<
on April 28, 2010 at 10:26 am
· Permalink
การได้กินข้าว พูดคุย กับเพื่อนที่ดีสักคนหนึ่ง ช่างเป็นช่วงเวลาที่ดี และมีความสุข, พี่เอ๋ เขียนไว้เราชอบจัง
(ต่อ) แม้จะเป็นช่วงเวลาสั้นก็ มีความ’สุข’ ค่ะ
ประโยคนั้นทำให้คิดถึงเพื่อนคนหนึ่งเลยค่ะ อยากให้ความคิดถึงเหมือนกระจก มันจะสะท้อนกลับมามั๊ยคะ
on April 28, 2010 at 9:09 pm
· Permalink
การได้อ่านบันทึกดีๆ ช่างมีความสุข
on April 28, 2010 at 10:07 pm
· Permalink
มีความสุขจัง
^^
on April 29, 2010 at 9:47 am
· Permalink
จริงจ้า
ถึงข้าวจะไม่อิ่มอร่อย แต่เพื่อนที่ดี ก็ทำให้อิ่ม..ใจไปได้นาน
on April 29, 2010 at 10:21 pm
· Permalink
เห็นด้วยคะ แต่ไม่รู้คนที่ไปด้วยจะคิดเหมือนกันมั้ย
on May 2, 2010 at 7:40 pm
· Permalink
เพื่อน…. มีความหมายและสำคัญเสมอ
มิตรภาพ…. บางทีมันก็เปราะบางเกินกว่าจะเข้าใจ
on May 29, 2010 at 12:11 am
· Permalink
กัลยาณมิตร หรือเพื่อนที่ดี
จำเป็นต้องเป็นคนที่คุยด้วยแล้วมีความสุขเสมอมั้ยคะ
แล้วคนที่คุยด้วยแล้วมีความสุข จะเป็นเพ่ือนที่ดีเสมอเหมือนกันรึเปล่า
แต่ก็คงจะจริงเนอะ
การได้ใกล้ชิดคนที่ดี
จิตใจเราก็จะวิ่งหาสิ่งที่ดี สิ่งที่เจริญใจได้ง่ายขึ้นเนอะ
on June 3, 2010 at 8:05 am
· Permalink
เพื่อนคืออวัยวะเพิ่มมาอีก 1 ของร่างกาย
on June 26, 2010 at 3:41 pm
· Permalink
หนังสือของพี่เอ๋ ก็เป็นหนึ่งในเพื่อนรัก ที่อยู่ด้วย คุยด้วย คิดด้วย
แล้วสบายใจคะ..การมีเพื่อนดี โชคดีไปกว่าครึ่ง..
on July 8, 2010 at 4:57 pm
· Permalink
บางครั้งแม้ไม่ใช่เพื่อนกันมาก่อน
แต่เมื่อได้พบปะแลกเปลี่ยน ถูกคอ ออกรสชาติ
แม้เพียงไม่กี่นาที….
ช่วงเวลานั้น ก็สร้างความอิ่มเอม ติดตรึงได้แสนนาน
เชื่อในมิตรภาพของมนุษย์เสมอค่ะ
on July 16, 2010 at 1:20 pm
· Permalink
เห็นด้วยมากเลยค่ะ เพราะการได้กินข้าวกับเพื่อนที่เรารักและคุยด้วยแล้วมีความสุขก็คุ้มค่าเวลาแล้วค่ะ ทำให้นึกถึงเพื่อนคนนึงที่ ‘เคย’ เป็นเพื่อนกันที่สนิทกันมาก แต่ตอนนี้เราไม่ได้เป็น’เพื่อน’กันอีกแล้วเพราะ เขา เลือกที่จะกินข้าวกับ’แฟน’ ไปไหนมาไหนกับแฟน มากกว่ากับเพื่อน เพราะเขา บอกเราว่า ตอนนี้ ‘แฟนสำคัญ’กับเขาที่สุดมากกว่าเพื่อน ฟังแล้วมันเสียใจค่ะ รู้สึกว่า ช่วงเวลาที่เราพัฒนาความเป็นเพื่อนของเราที่ผ่านมานั้นมันไร้ค่าสำหรับเขามากๆ ฟังคำนี้ออกจากปากเพื่อนรักของเราแล้ว น้ำตาจะไหลเลยค่ะ แต่เราก็ไม่สามารถทำอะไรได้ นอกจากปล่อยให้เขาไปตามทางที่เขาเลือกเดิน
เลยคิดว่า บางทีคนเรา คำว่าเพื่อน มันไม่มีความหมายเลยเสียจริงๆ เสียดายเวลาที่เราเคยร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมาจริงๆค่ะ
on August 22, 2010 at 2:15 pm
· Permalink
กินข้าวคนเดียวก็มีความุขได้น๊ะ!!!