บ่นบนบล็อก
ชีวิตเป็นเรื่องธรรมดา
เมื่อไหร่ที่พยายามทำให้มันพิเศษ
ชีวิตจะยุ่งยาก
หัวไหล่ของคนเราไม่ใหญ่นัก
ไม่ควรแบกรับอะไรมากเกินไป
คนเก่งมีทุกข์ของคนเก่ง
คนไม่เก่งมีทุกข์ของคนไม่เก่ง
คนเก่งไม่มีจริงหรอก
เก่งเรื่องนี้ก็ไม่เก่งเรื่องนั้น
คนไม่เก่งก็ไม่มีจริง
มีแต่คนที่ยังไม่เก่ง
ความคาดหวังของคนอื่นนั้นหนัก
แต่ยังไม่หนักเท่าความคาดหวังของตัวเราเอง
ท้องฟ้าสวย เพราะมันไม่เคยซ้ำกันสักวัน
ชีวิตก็เหมือนกัน
สามร้อยหกสิบห้าวัน
ยิ้มได้สักสามร้อยวันถือว่าปีนั้นเป็นปีที่ดี
คนที่เต็มไปด้วยความเกลียดชัง
เรายิ่งต้องมอบความรักให้กับเขา
เราไม่ได้อยู่คนเดียวในโลก
ควรคิดถึงคนอื่นบ้าง
มองเห็นปัญหาของโลก
รู้ว่าเราเองก็เป็นส่วนหนึ่งของปัญหา
และรู้ว่าเราเป็นส่วนหนึ่งที่จะแก้มันได้
หากรู้ว่าสู้รบในสนามนี้ยังไงก็ไม่ชนะ
จงเปลี่ยนวิธีรบ
โลกไม่ใช่ของเราคนเดียว
แบ่งให้คนอื่นแบกบ้าง
ไม่ต้องเขินเวลาที่อยากยิ้ม
ควรเขินเวลาที่หน้าบึ้งต่างหาก
ลูกอมหวานๆ ทุกเม็ดย่อมละลายหายไป
ไอติม ถ้าไม่รีบกินจะไม่ได้กินอีกเลย
ลูกโป่ง ถ้าไม่ลอยหลุดมือไป
เก็บไว้ก็เหี่ยว
กล้วยสีเขียว เดี๋ยวเดียวก็สุก
ผลไม้ต้องกินตอนสุข
อย่ากินตอนทุกข์ หรือตอนดิบ
ปลามีก้าง
แต่อร่อย
กุหลาบมีหนาม
แต่หอม
รถมีล้อ
และท่อไอเสีย
บางทีพัดลมก็ให้ลมที่สบายกว่าแอร์
เมื่อกินข้าวนอกบ้าน
อย่าไปหวังว่ารสชาติจะเหมือนที่เราชอบ
ใครๆ ก็อยากกลับบ้านทั้งนั้น
แต่บ้านบางหลังก็ไม่น่ากลับ
บางคนจึงต้องสร้างบ้านใหม่
เหรียญบาทหลายๆ เหรียญ
รวมกันเป็นแบงค์ร้อย
เหรียญสลึงรวมเป็นเหรียญบาท
ถ้าขี้เกียจรวม
หย่อนลงขันของขอทาน
เขาคงมีเวลานับ
คนตาบอดกับฉัน
ใครมองเห็นโลกชัดกว่ากันนะ
คนหูหนวกจะรู้สึกว่าโลกใบนี้เงียบเกินไปไหม
คนใบ้อยากบอกอะไรกับโลก
ถ้าเขาพูดได้หนึ่งประโยค
เขาจะพูดว่า
ถ้าอาม่าบอกอะไรเราได้ก่อนตาย
อาม่าจะพูดว่าอะไรนะ
อย่าตัดเล็บสั้นเกินไป
มันเจ็บ
เวลาตัดผมเต่ออย่าหงุดหงิด
เดี๋ยวมันก็ยาว
ถ้าหมอถอนฟันผิดซี่ค่อยหงุดหงิด
แต่ถ้าหมอน่ารักก็ให้อภัยได้
อย่าร้องไห้นาน
เปลืองกระดาษทิชชู
เศรษฐกิจยิ่งไม่ดีอยู่
จัดห้องบ้าง
แล้วจะรู้ว่าเรามีสิ่งไม่จำเป็นในชีวิตเยอะพอดู
หูมีสองรู
แต่ใส่เพลงเพราะๆ เข้าไปได้เป็นล้าน
ตาสองตา
ใส่โลกได้ทั้งใบ
แต่ต้องอาศัยขาสองข้างพามันไปดู
หายใจ
จงรู้ว่าเรากำลังหายใจ
ฝนตก
ลงมา
เติมทะเล
ใครบ้างเคยลูบหัวยุง
ยุงรู้ว่าเราเกลียดมัน
จึงบินหนี
ฮัลโหล
ฮัลโหล
ไม่รู้ใครโทรมา
และก็จะไม่มีวันได้รู้ทั้งชีวิต
บางคำถามไม่มีคำตอบหรอก
อย่าพยายามตอบทุกคำถาม
หลายอย่างที่เราไม่มีวันรู้ไปตลอดชีวิต
บางอย่างเราไม่มีวันเข้าใจ
เหมือนที่เราไม่เข้าใจความหิวของยุง
ไม่รู้ว่าเส้นสีดำบนตัวม้าลายที่แอฟริกานับรวมกันแล้วได้ทั้งหมดกี่เส้น
จะรู้ไปทำไม
ใช่ หลายอย่างที่ไม่รู้กลับมีความสุขกว่า
เวลาเห็นใครทำอะไรแบบไร้เหตุผล
ไม่ต้องสงสัยไป
เขาอาจไม่ได้คิดอะไรเลยก็ได้
เพ้อบ้าง
คนเรามีศักยภาพในการเพ้อ
แต่บางทีเราลืมไปว่ามีมันอยู่
ความกล้า สำคัญ
ถ้าต้องทำก็ต้องทำ
ไม่งั้นอาจจะไม่ได้ทำอีกเลย
หนังสืออีกมากที่ยังไม่ได้อ่าน
หนังอีกมากที่ยังไม่ได้ดู
โลกกว้างใหญ่ยังไม่ได้ไป
เตียงนอนรอเราอยู่
วันหนึ่งก็จะได้นอนยาว
หลับสบาย
ชีวิตเป็นเรื่องธรรมดา
เมื่อไหร่ที่พยายามทำให้มันพิเศษ
ชีวิตจะยุ่งยาก
คนที่บอกว่าชีวิตไม่ใช่เรื่องยุ่งยาก
แน่ใจแล้วหรือว่าเขาเข้าใจชีวิต
on February 11, 2009 at 6:29 pm
· Permalink
ง่ะ นี่พี่บ่นแล้วเหรอครับ
บ่นได้มีสาระมากๆหยั่งกะฟังเทศน์ (นี่ชมนะครับ ^_^)
ด้วยความนับถืออย่างยิ่ง
on February 11, 2009 at 6:34 pm
· Permalink
บ่นอะไร งึมงัมๆ
ชอบๆ
บ่นอีก เร็วเข้า
on February 11, 2009 at 7:19 pm
· Permalink
ขอบ่นต่อบ้าง
นิ้วกลมเป็นอะไรของเค้านะ
ทำไมเขียนอะไร ก็น่าอ่านไปหมด
^__^
on February 11, 2009 at 8:20 pm
· Permalink
ที่พี่เอ๋บ่น บ่น บ่นนนนนน…
เอาไปเขียนเรื่องต่อยอดได้อีกเยอะแยะเลยอะ ^^
ปล. มี”หนังสืออีกมากที่ยังไม่ได้อ่าน”
(หลายๆ เล่มในนั้นมีหนังสือของคุณ ‘นิ้วกลม’ หลายเล่ม)
on February 11, 2009 at 8:23 pm
· Permalink
เหมือนไม่มีอะไร
แต่อ่านแล้วมันได้อะไรนะ
on February 11, 2009 at 9:08 pm
· Permalink
อ่านแล้วหลายอารมณ์ดีจริงๆ คนบ่นก็หลายอารมณ์ด้วยหรือเปล่านี่
แต่เราไม่เกลียดยุงนะพี่เอ๋
แค่ไม่เข้าใจว่ามันไม่อยากกินอย่างอื่นนอกจากเลือดของเราหรือไงเท่านั้นเอง
ป.ล. แล้วพี่เอ๋ก็ตอบว่า “จะรู้ไปทำไม” ดังที่เขียนไว้ด้านบน – -”
on February 11, 2009 at 9:45 pm
· Permalink
ยิ้ม และ มี ความสุข ตั้งแต่วันอาทิตย์แล้ว
รู้สึกดีขึ้นเรื่อย ๆ ตั้งแต่เข้ามาที่ roundfinger.com
เชื่อปะคะ
^_________________________________^
on February 11, 2009 at 10:34 pm
· Permalink
on February 11, 2009 at 10:53 pm
· Permalink
พี่เอ๋บ่นแบบนี้ คงมีแต่เพื่อนอยากให้มาปรับทุกข์ด้วยนะคะ
เผลอๆ คนหายทุกข์ คงเป็นคนรับฟังซะเอง
บ่นบ่อยๆ นะคะ
ปล. สรุปแล้ว ชีวิตควรจะยุ่งยากถึงเรียกว่าชีวิตหรือเปล่าคะ
on February 11, 2009 at 11:10 pm
· Permalink
บ่นได้งามงดมากเลยพี่เอ๋ ชอบๆ
ถ้าเราไม่กินไอติม แต่เราแช่ไว้ก่อน ความอร่อยมันจะหล่นหายไปบ้างไหม
on February 11, 2009 at 11:15 pm
· Permalink
ฮ่าฮ่า
มาช่วยกันแบกโลกเร๊วว
on February 11, 2009 at 11:49 pm
· Permalink
แบ่งๆกันแบกเนอะ
อ่านแล้วมีรอยยิ้มที่มุมปากเล็กๆ
ขอบคุณค่ะพี่
on February 12, 2009 at 12:12 am
· Permalink
ชอบจังค่ะพี่เอ๋
บ่นอย่างมีสาระ
อ่านไป คิดไป… เออ มันก็จริงหว่ะ! 5555+
on February 12, 2009 at 12:46 am
· Permalink
ตกลงเอาไงแน่เนี่ยพี่!!
แล้วบางคำถามก็ไม่จำเป็นต้องมีคำตอบ
ไม่จำเป็นต้องตอบทุกคำถาม
และคำถามนี้อาจไม่รู้คำตอบตลอดชีวิต
บลาๆๆๆๆ
^^
on February 12, 2009 at 4:35 am
· Permalink
โอ๊ะ
ชอบจังค่ะ
บ่นอีกบ่อยๆนะคะ
on February 12, 2009 at 9:14 am
· Permalink
เค้าว่าคนบ่น เป็นคนแก่
แต่แก่แบบนี้ ก็คุ้มนะ
แก่อย่างมีคุณค่า บ่นแล้วมีคนชอบฟัง
เพ้อแบบมีสาระ
หายเพ้อแล้วกลับมาใช้ชีวิตต่อกันเถอะนะพี่
on February 12, 2009 at 10:10 am
· Permalink
บางทีการบ่น
ก็ไม่ต้องมีสาเหตุ
ผ้ายังไม่ได้ซัก กองใหญ่มาก
ห้องที่ยังไม่ได้จัดเลย
ความเบื่อหน่ายต่อสิ่งรอบตัว
ทำให้เราอยากออกไปมองดูโลกข้างนอก
มากกว่าจะมองหัวใจตัวเอง
^^
ท่านนิ้วฯ อยากได้ไม่ตียุงมั้ยคะ
555+
on February 12, 2009 at 11:44 am
· Permalink
ชอบๆๆ
อ่านแล้วนึกภาพพี่เอ๋ตอนบ่นออกเลยอ่ะ
n_n
on February 12, 2009 at 12:25 pm
· Permalink
อย่างงี้ก็เป็นหนุ่มขี้บ่นกับสาวผู้โชคร้ายแล้วอ่ะดิ
on February 12, 2009 at 2:07 pm
· Permalink
น่าจะเอาไปแปะตามรถเมล์ รถไฟฟ้า หรือ ท้ายรถสิบล้อ ฯลฯ ;]
.
.
.
ช่วยบ่นทุกวัน แล้วรวมเล่มให้หน่อยสิ ห้า ห้า
*ชอบจัง*
on February 12, 2009 at 3:32 pm
· Permalink
บ่นได้ มีสาระมากค่ะ
ถ้าหนูบ่นนะ
ยังกะเสียงยุงบิน(น่าตบ)
555
on February 12, 2009 at 7:26 pm
· Permalink
ถ้ามีใครมาบ่นแบบนี้ใกล้ๆ
คงต้องรีบไปตั้งใจฟัง แหงๆ
^^
on February 13, 2009 at 12:35 am
· Permalink
ขอบคุณค่ะ การบ่นของคุณช่วยได้มาก หายจิตตกแล้วค่ะ
on February 13, 2009 at 9:03 am
· Permalink
วันนี้จะลองลูบหัวยุงดูนะ : )
on February 13, 2009 at 12:48 pm
· Permalink
ถ้าใส่ทำนองเข้าไป เอาลูกเอื้อนหยอดนิดๆ
เอามาทำเพลงแหล่ได้เลยนะนี่พี่เอ๋
^^
on February 13, 2009 at 5:02 pm
· Permalink
พี่เอ๋บ่นได้น่ารักมาก
55
ชอบจังเลย
ตาสองตา
ใส่โลกได้ทั้งใบ
แต่ต้องอาศัยขาสองข้างพามันไปดู
on February 14, 2009 at 11:21 am
· Permalink
ยาวได้ใจมากพี่เอ๋ 55
on February 15, 2009 at 5:40 pm
· Permalink
พี่บ่นจนหนูร้องไห้เลยอ่ะ…ทีหลังบ่นอีกนะ
ถึงร้องไห้ก็ชอบ
ความคาดหวังของอื่นนั้นหนัก
แต่ไม่หนักเท่าความคาดหวังของตัวเอง
ชอบๆ
on February 15, 2009 at 7:39 pm
· Permalink
บ่นให้ฉุกคิดมากมายเลย
on February 16, 2009 at 8:21 am
· Permalink
“กล้วยสีเขียว เดี๋ยวเดียวก็สุก
ผลไม้ต้องกินตอนสุข
อย่ากินตอนทุกข์ หรือตอนดิบ”
ได้อ่านประโยคนี้ทำให้ผมนึกถึงเรื่องตลกสั้นที่เคยอ่านในหนังสือขายหัวเราะตั้งแต่ตอนยังเด็ก
เรื่องมีอยู่ว่ามีนายธนาคารคนหนึ่งมาโน้มน้าวใจให้มหาเศรษฐีชราคนหนึ่งนำเงินไปลงทุนกับตน
นายธนาคาร: ท่านครับการลงทุนของเราความเสี่ยงต่ำมาก นอกจากนั้นยังคืนทุนได้ภายในไม่กี่ปี
เศรษฐี : คุณไม่ต้องเสียเวลา มาโน้มน้าวผมหรอก ต่อให้คืนทุนได้ในเดือนเดียวผมก็ไม่ลงทุน ตอนนี้ขนาดกล้วยดิบ ผมยังไม่ซื้อเลย
น่าตลกเหมือนกันครับ ที่ว่าบางทีเราไม่สนใจที่จะทานกล้วสุกที่เรามีอยู่ตรงหน้าในวันที่เรามีโอกาสทานมัน
กลับไปแบกกล้วดิบไว้ให้มันหนักไหล่
on February 21, 2009 at 12:59 am
· Permalink
อ่านแล้วขำล่ะ
on March 13, 2009 at 8:11 pm
· Permalink
ชีวิตเป็นเรื่องพิเศษ
เมื่อไหร่ที่พยายามทำให้มันธรรมดา
ชีวิตจะยุ่งยาก
หัวไหล่ของคนเราไม่ใหญ่นัก
ควรจะแบกรับอะไรเท่าที่ควรจะแบก
คนเก่งมีสุขของคนเก่ง
คนไม่เก่งมีสุขของคนไม่เก่ง
คนเก่งมีจริง
แต่เก่งเรื่องนี้ก้ออาจจะไม่เก่งเรื่องนั้น
คนไม่เก่งก็มีจริง
แต่เดี๋ยวเค้าก้อกำลังจะเก่ง
ความคาดหวังของคนอื่นนั้นหนัก
แต่ยังไม่หนักเท่าความคาดหวังของตัวเราเอง*
ท้องฟ้าสวย เพราะมันไม่เคยซ้ำกันสักวัน
ชีวิตก็เหมือนกัน*
ถึงจะมีมากถึงสามร้อยหกสิบห้าวัน
แต่ก้อควรจะทำทุกวันให้เปนวันที่ดี
เพราะชีวิดเราไม่ได้มีเวลามากนักหรอก
คนที่เต็มไปด้วยความเกลียดชัง
เรายิ่งต้องมอบความรักให้กับเขา*
เราไม่ได้อยู่คนเดียวในโลก
ควรคิดถึงคนอื่นบ้าง*
มองเห็นปัญหาของโลก
รู้ว่าเราเองก็เป็นส่วนหนึ่งของปัญหา
และรู้ว่าเราเป็นส่วนหนึ่งที่จะแก้มันได้*
หากรู้ว่าสู้รบในสนามนี้ยังไงก็ไม่ชนะ
จงเปลี่ยนวิธีคิด
โลกไม่ใช่ของเราคนเดียว
แบ่งให้คนอื่นแบกบ้าง*
ไม่ต้องเขินเวลาที่อยากยิ้ม
ควรอายเวลาที่หน้าบึ้งต่างหาก
ลูกอมหวานๆ ทุกเม็ดย่อมละลายหายไป*
ไอติม ถ้าไม่รีบกิน
จะได้กินแต่น้ำเหนียวๆหวานๆที่เปนเพียงเศษซากของไอติม
ลูกโป่ง ถ้าไม่ลอยหลุดมือไป
เก็บไว้ก็เหี่ยว**
กล้วยสีเขียว เดี๋ยวเดียวก็สุก*
ผลไม้ต้องกินตอนสุข
อย่ากินตอนทุกข์ หรือตอนดิบ*
ปลามีก้าง แต่อร่อย*
กุหลาบมีหนาม เวลาโดนตำก้อจะเจ็บ
รถมีล้อ
และไฟท้าย
บางทีพัดลมก็ให้ลมที่สบายกว่าแอร์
แต่บางทีลมที่ไม่ได้มาจากทั้งแอร์และพัดลมก้อสบายกว่า
เมื่อกินข้าวนอกบ้าน
อย่าไปหวังว่ารสชาติจะเหมือนที่เราชอบ*
ใครๆ ก็อยากกลับบ้านทั้งนั้น
เพราะบ้านคือคำที่ใช้เรียกสถานที่ที่อยู่แล้วสบายใจ
ถ้าอยู่แล้วไม่มีความสุข นั่นคงไม่ใช่’บ้าน’เปนเพียงที่อยู่อาศัย
เหรียญบาทหลายๆ เหรียญ
รวมกันเป็นแบงค์ร้อย*
เหรียญสลึงรวมเป็นเหรียญบาท*
ถ้าขี้เกียจรวม
หย่อนลงขันของขอทาน
เขาคงมีเวลานับ*
คนตาบอดกับฉัน
ใครมองเห็นโลกชัดกว่ากันนะ*
คนหูหนวกจะรู้สึกว่าโลกใบนี้เงียบเกินไปไหม*
คนใบ้อยากบอกอะไรกับโลก
ถ้าเขาพูดได้หนึ่งประโยค
เขาจะพูดว่า
“ทำไมต้องบังคับให้เขาพูด”
ถ้าอาม่าบอกอะไรเราได้ก่อนตาย
อาม่าจะพูดว่าอะไรนะ*
อย่าตัดเล็บสั้นเกินไป
มันเจ็บ แต่ไม่เป็นไร เด๋วมันก้อยาว
เวลาตัดผมเต่ออย่าหงุดหงิด
เดี๋ยวมันก็ยาว*
ถ้าหมอถอนฟันผิดซี่ค่อยหงุดหงิด*
แต่ถ้าหมอน่ารักก็ให้อภัยได้*
อยากร้องไห้ก้อร้องออกมา
ยังใงก้อมีผ้าเช็ดหน้าคอยซับน้ำตา
ไม่ต้องไปเปลืองกระดาษทิชชู่ให้โลกมันร้อน
แต่อย่าร้องมาก เพราะยังไงก้อต้องซัก
จัดห้องบ้าง
แล้วจะรู้ว่าเรามีสิ่งไม่จำเป็นในชีวิตเยอะพอดู*
หูมีสองรู
แต่ใส่เพลงเพราะๆ เข้าไปได้เป็นล้าน*
ตาสองตา
ใส่โลกได้ทั้งใบ
แต่ต้องอาศัยขาสองข้างพามันไปดู*
หายใจ
จงรู้ว่าเรากำลังหายใจ*
ฝนตก
ลงมา
เติมทะเล**
ใครบ้างเคยลูบหัวยุง
ยุงไม่รู้ว่าเราเกลียดมัน
จึงบินมาหา
ฮัลโหล
ฮัลโหล
ไม่รู้ใครโทรมา
และก็จะไม่มีวันได้รู้ทั้งชีวิต
ถ้าไม่โทกลับ
บางคำถามไม่มีคำตอบหรอก
อย่าพยายามตอบทุกคำถาม
แต่คำถามที่ตอบได้ ก้อควรจะตอบ
หลายอย่างที่เราไม่มีวันรู้ไปตลอดชีวิต*
บางอย่างเราไม่มีวันเข้าใจ*
เหมือนที่เราไม่เข้าใจความหิวของยุง
ไม่รู้ว่าเส้นสีดำบนตัวม้าลายที่แอฟริกานับรวมกันแล้วได้ทั้งหมดกี่เส้น*
จะรู้ไปทำไม*
ใช่ หลายอย่างที่ไม่รู้กลับมีความสุขกว่า**
เวลาเห็นใครทำอะไรแบบไร้เหตุผล
ไม่ต้องสงสัยไป
เขาอาจไม่ได้คิดอะไรเลยก็ได้***
เพ้อบ้าง
คนเรามีศักยภาพในการเพ้อ
แต่บางทีเราลืมไปว่ามีมันอยู่
หรือบางทีอาจจะเหนว่ามันไม่สำคัน
ความกล้า สำคัญ
ถ้าต้องทำก็ต้องทำ
ไม่งั้นอาจจะไม่ได้ทำอีกเลย*
หนังสืออีกมากที่ยังไม่ได้อ่าน
หนังอีกมากที่ยังไม่ได้ดู
โลกกว้างใหญ่ยังไม่ได้ไป
เตียงนอนรอเราอยู่*
วันหนึ่งก็จะได้นอนยาว
หลับสบาย*
ชีวิตเป็นเรื่องพิเศษ
เมื่อไหร่ที่พยายามทำให้มันธรรมดา
ชีวิตจะยุ่งยาก
คนที่บอกว่าชีวิตไม่ใช่เรื่องยุ่งยาก
แน่ใจแล้วหรือว่าเขาเข้าใจชีวิต*
*ขอบคุนค่ะที่ทำให้ได้คิดอะไรดีๆมากขึ้นอีกเยอะ
)
เพ้อบ้าง เพราะคนเราทุกคนมีศักยภาพในการเพ้อ