สิ่งที่ดีที่สุดในการเขียนหนังสือ
ผมเริ่มต้นเขียนหนังสือเพราะเหตุผลง่ายๆ–อยากเขียน
เมื่ออยากก็เขียน
เขียนหนังสือนะ ไม่ใช่ค้ายาบ้า ไม่ต้องคิดมาก ไม่มีตำรวจมาจับ
เมื่อได้มีโอกาสเขียนหนังสือให้คนอื่นที่ไม่ใช่พ่อใช่แม่ได้อ่าน
ความเบิกบานก็เกิดขึ้นในใจ
ทั้งที่ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคนอ่านเหล่านั้นเขาคิดยังไง
แค่รู้ว่ามีคนนั่งอยู่อีกฝั่งหนึ่งของหน้ากระดาษก็ยิ้มกรุ้มกริ่มแล้ว
เมื่อมีคอลัมน์เป็นของตัวเองก็รู้สึกเหมือนมีเวทีแสดงความคิดความเห็น
คล้ายเวที AF หรือ The Stars
แค่ไม่ได้กระโดดโลดเต้นอะไรนัก แต่จิกหัวตัวหนังสือให้มันกระโดดแทน
การได้แสดงความคิดความเห็นนั้นชวนให้มีความสุข
ก็เหมือนการพูด
คนเราได้พูดจากับคนอื่นนับเป็นความรื่นรมย์ของชีวิต
ยิ่งได้พูดในสิ่งที่อยากพูด
ไม่ต้องพูดตามมารยาทเพื่อเอาใจคนฟังที่เราต้องเกรงใจ
เหมือนในชีวิตประจำวัน
นั่นเป็นความน่ารักของการเขียนหนังสือ
คือแสดงความคิดไปแบใส่หน้ากระดาษ
ใครใคร่อ่านก็อ่าน ไม่ใคร่อ่านก็เปิดผ่านไป
ตัวหนังสือไม่เคยส่งเสียงรบกวนใคร
ถ้าเขาไม่ได้เงี่ยหูมาดูใกล้ๆ เอง
เมื่อมีหนังสือเป็นของตัวเองเล่มแรก
ความรู้สึกเหมือนเห็นหน้าลูก
ตื่นเต้น ดีใจ ตาลุกวาว
เฮ้ย…เราก็ทำกับเขาได้เหมือนกัน
นับว่าสมรรถภาพแข็ง-แรงดีไม่หยอก
เป็นความภูมิใจ สะใจ
ได้ทำฝันให้เป็นก้อน
จับต้องได้จริง
แล้วหนังสือก็นำมาซึ่งพลัง
อยากเขียน อยากอ่าน อยากสะสมประการณ์มากขึ้น
หนังสือเล่มที่หนึ่งนำมาซึ่งหนังสือเล่มต่อไป
อาจเลยเถิดไปถึงเล่มที่ร้อย
ผมเขียนหนังสือไปเรื่อย
ด้วยความเพลิดเพลินเจริญใจ
ความคิดเป็นเรื่องสนุก
ยิ่งคิดบ่อยก็ยิ่งสนุกคิด
ออกกำลังสมองก็เหมือนออกกำลังกาย
ยิ่งออกบ่อย สมองก็ยิ่งแข็งแรง
ไม่แก่ง่าย ไม่ระบม
ล้มก็ไม่ค่อยเจ็บหนัก
เวลาผ่านไป
ตัวหนังสือหลายตัวเริ่มกระเด้งกลับมาสู่ลูกตาผม
เป็นคำบอกกล่าวว่าได้อ่านแล้วรู้สึกอย่างไร
หลายตัวหนังสือส่งข่าวดีมา
แน่นอนว่าอ่านแล้วชื่นใจ
ราวกับได้อาบน้ำตกเจ็ดสาวน้อยเจ็ดครั้งเจ็ดวันเจ็ดคืน
แน่นอนว่ามีบางตัวหนังสือติติง
ก็เป็นเรื่องดีจะตายไป
เก็บไว้ปรับปรุงพัฒนา
ผมมักจะขอบคุณเจ้าของตัวหนังสือเหล่านั้นเสมอ
สิ่งหนึ่งที่ไม่เคยคิดมาก่อน
คือตัวหนังสือสร้างมิตรภาพให้เกิดขึ้นได้
ผมเห็นแต่ “หัว” และ “หาง” ของตัวหนังสือ
แต่มันก็มีมือล่องหน โยงใยให้คนเกาะเกี่ยวกัน
ผูกสัมพันธ์ขึ้นมา
ช่างน่ารัก
การโต้ตอบอีเมล เอ็มเอสเอ็น
บางครั้งก็กลายเป็นการรู้จักมักจี่
การได้ไปปลูกต้นไม้กับผู้อ่าน
ก็ได้เป็นเพื่อน พี่ น้องนุ่งกันยุ่งเหยิงไปหมด
การได้มีงานเปิดตัวผู้อ่านกับพี่ก้องและน้องอั๊พ
ก็ทำให้ได้กระชับสัมพันธ์เห็นหน้าค่าตากันชัดเจนขึ้น
ใครจะไปเคยคิดว่าชาตินี้จะมีการออกไปโบกรถกับผู้อ่านด้วย!
โอ้ว อะเมสซิ่งจริงๆ พระเจ้าจ๊อด
พี่ๆ น้องๆ หลายคนเกาะกลุ่มกลมเกลียวจากการอ่านหนังสือของคนเขียนคนเดียวกัน
กระทั่งทุกวันนี้ไม่จำเป็นต้องมีคนเขียนเป็นหัวข้อสนทนา
พี่น้องก็หลั่นล้าขึ้นเหนือล่องใต้ไปไหนมาไหนกันได้อย่างสบายใจ
มีบางคนส่งข่าวว่าใช้หนังสือเราเป็นสื่อกลางหัวใจ
บอกใบ้ความในใจสู่คนรัก
โอ้ว ช่างน่ารักน่าชัง
บางคนรักกันเพราะถกกันเรื่องหนังสือของนิ้วกลม
บางคนเลยเถิดถึงขั้นแต่งงาน
ฟังแล้วน่าเบิกบานไปกับทั้งคู่ด้วยอีกหนึ่งแรง
ตัวหนังสือตัวเล็กๆ ก่อเกิดเรื่องดีๆ ที่คิดไม่ถึงมากมาย
เกินคาดเดา และไม่ได้ตั้งใจ
หลายเรื่องผมคิดว่ามันไม่ได้เกิดขึ้นจากตัวหนังสือของผมหรอกครับ
มันเกิดจากความน่ารักของผู้อ่านเองมากกว่า
ผมเชื่อว่าคนอ่านหนังสือส่วนใหญ่เป็นคนน่ารัก
(เช่นกันกับคนเขียนหนังสือ หุหุ)
ผมชอบโลกที่แวดล้อมไปด้วยนักอ่านนักเขียน
ผมว่าโลกใบนี้อบอุ่น สวยงาม มีน้ำใจ และใช้ปัญญา
ไม่ได้คุยกันด้วยอารมณ์ ความรุนแรง อย่างไร้สาระ
ตัวหนังสือยังลากจูงให้ผมมีโอกาสได้ไปนั่งสนทนา
กับคนที่ผมเคยแต่เงยหน้ามองเขาอยู่ไกลๆ
บุคคลที่เป็นฮีโร่ทั้งหลายของผม คนที่ผมชื่นชม
และเคยส่งแรงบันดาลใจในวัยที่ผมเด็กกว่านี้
พี่โหน่ง, พี่จิก, พี่จุ้ย, พี่ตุ้ม, พี่คุ่น, พี่วินทร์, พี่ภิญโญ, พี่โตมร
ทุกครั้งที่ได้ไปเข้าใกล้พี่ๆ เหล่านี้รู้สึกดีเหมือนนักเตะตัวสำรองบอลถ้วยง.
ได้ร่วมลงสนามกับปิยะพงษ์ ผิวอ่อนในระยะประชิด
หนังสือยังจูงมือให้ได้ไปเจอกับคนในวงการหนังสือที่น่ารักอีกมากมาย
พี่ปิงปอง, อ.ปกป้อง, คุณยุ้ย, พี่ก้อง, อั๊พ, แทนไท, วรรณสิงห์, พี่นวล,
พี่สมคิด, เต้ย-ใบพัด, พ่ง, พี่เหมา, น้องๆ ที่มาส์, พี่นุช, เจหวาน,
พี่คมสัน, พี่เดือน, พี่แป๊ด, ฯลฯ
แถมยังฟลุ๊คทำให้ได้รู้จักกับคนที่เราไม่เคยคิดว่าจะได้รู้จัก
อย่างแสตมป์, ลูกตาล, ปาล์ม, ซันนี่
ซึ่งก็น่ารักน่าชังทั้งนั้นเชียว
ผมไม่ได้เขียนบล็อกครั้งนี้ขึ้นมาเพื่อบอกว่ารู้จักคนมากมายอะไร
รายชื่อทั้งหมดที่กล่าวมาก็ใช่ว่าเขาจะสนิทสนมกับผมแบบนับญาติกัน
(ทั้งที่หลายคนผมก็อยากตีซี้เขาจะตายไป)
แต่ทุกครั้งที่ได้นั่งคุยเล่นและถามหาคำปรึกษาจากพี่ๆ เพื่อนๆ เหล่านี้
ก็มักจะได้รับคำแนะนำดีๆ ชวนให้ประทับใจอยู่เสมอ
พี่ๆ ให้คำปรึกษาราวกับเกิดมาจากมารดาเดียวกันยังไงยังงั้น
เขียนบล็อกครั้งนี้ขึ้นมาในเช้าวันนี้
เพียงเพราะอยากบันทึกความประทับใจเอาไว้
เป็นความรู้สึกส่วนตัวที่อยากเอามาเล่าสู่กันฟังครับ
เพราะผมว่าโลกที่มีตัวหนังสือลอยไปมาใบนี้มันน่ารัก
และแวดล้อมไปด้วยผู้คนดีๆ มากมาย
ทั้งคนเขียน คนอ่าน ที่พร้อมจะหยิบยื่นน้ำใจ สิ่งดีๆ และมิตรภาพให้กันเสมอ
ขอบคุณสำหรับมิตรภาพที่ยื่นมาให้กัน
และยินดีที่ได้รู้จักกันผ่านตัวหนังสือ
คิดเหมือนผมไหมครับว่า
โชคดีจังที่โลกนี้มีตัวหนังสือ
ทำให้เราได้สื่อสารกับคนที่อยู่ไกลโพ้นได้
จนรู้สึกราวกับอยู่ใกล้กัน
ด้วยมิตรภาพ.
on July 21, 2009 at 10:06 am
· Permalink
…ขอบคุณนิ้วกลมที่รู้สึก”อยากเขียน”และลงมือทำในวันนั้น เพราะมันทำให้เราได้มีนักเขียนและหนังสือดีๆให้เราตามอ่านในวันนี้…
…ขอบคุณแรงบันดาลใจทั้งหลายของนิ้วกลม ไม่อยากบอกเลยว่าเราตามอ่านงานนิ้วกลมมาจากบุคคลเหล่านั้น และเรามีแรงบันดาลใจกลุ่มเดียวกัน…
…ด้วยความชื่นชม…
(อยากถามว่า นิ้วกลมจะไปงานอะบุ๊ควันไหนเอ่ย?)
on July 21, 2009 at 10:06 am
· Permalink
ขอเป็นเด็กเสิร์ฟน้ำให้นักเตะตัวสำรองบอลถ้วยนะพี่
ดีใจ(สุดๆ)ที่ได้รู้จักกัน
on July 21, 2009 at 10:21 am
· Permalink
(^_^)
on July 21, 2009 at 10:29 am
· Permalink
^O^
on July 21, 2009 at 11:00 am
· Permalink
ดีใจที่ได้รู้จักทุกคนๆผ่านตัวหนังสือเช่นกันคะ
on July 21, 2009 at 11:27 am
· Permalink
แด่ มิตรภาพดีๆ
ขอบคุณด้วยเช่นกัน
on July 21, 2009 at 12:00 pm
· Permalink
ขอบคุณอะไรก็ตามแต่ที่ทำให้หยิบหนังสือ “นิ้วกลม” ขึ้นมาอ่าน
และตัดสินใจส่งอีเมลไปพูดคุยกับคนเขียน ทั้งๆ ที่ไม่เคยทำมาก่อน
ขอบคุณ พี่เอ๋ ที่ทำให้เราได้ข้อคิดดีๆ เหมือนมีพี่คอยเตือนสติเสมอ
ทำให้เรากล้าทำในสิ่งที่อยากทำ และทำให้เรารู้จักคนดีๆ เพิ่มขึ้นอีกมากมาย
มากกว่ายินดีที่ได้รู้จักกัน นะ พี่เอ๋ =)
on July 21, 2009 at 12:23 pm
· Permalink
แด่มิตรภาพ !
น่าประหลาดที่ตัวหนังสือของพี่เอ๋ สามารถทำให้เรามาเจอกันได้ ทั้งที่ไม่เคยคิดว่าจะได้เจอนักเขียนคนเล่าเรื่องที่ตัวเองปลื้ม แบบระยะประชิดมาก่อนเลย
ขอให้มิตรภาพนี้ ยืนยง !!!
on July 21, 2009 at 12:35 pm
· Permalink
เมื่อวานเย็น ล้ากับงาน เลยดูสัมภาษณ์คุณนิ้วกลมใน Voice TV ย้อนหลัง วันนี้ พักเที่ยง ได้อ่านบล็อกหัวข้อนี้
เข้ากันนนน ได้ดีมากเหมือนบะหมี่แห้งกับหมูแดงหมูกรอบ (ที่เพิ่งกินไปหมาด ๆ)
ขอชมว่าเป็นคนหนุ่มที่ทำตามความฝันได้ดี และเขียนหนังสือได้เยี่ยม ขอเป็นกำลังใจให้มีงานเขียนออกมาเรื่อย ๆ ครับ
—
ไม่น่าเชื่อว่าคุณนิ้วกลม จะเพิ่งสนใจหนังสือหรืองานเขียนตอนอยู่ปี 4 ต้องชมอีกข้อว่า เป็นคนเรียนรู้เร็วมาก
ผมฝันอยากเป็นนักเขียนตอนอยู่ ปอหนึ่ง ตอนนี้ก็ยังไม่มีอะไรออกมาสักเล่ม 5555 แต่การมีอยู่ของนักเขียนเช่นคุณนิ้วกลม ก็คือ กำลังใจของนักอ่าน และนัก “ฝัน” ที่จะเขียนอย่างผมเช่นกัน
ขอให้สำราญ @chakrit
on July 21, 2009 at 12:40 pm
· Permalink
สิ่งหนึ่งที่ดีที่สุดจากการอ่านหนังสือ คือ มิตรภาพ
งานนี้พิสูจน์มาแล้ว
on July 21, 2009 at 1:00 pm
· Permalink
ขอบคุณครับ
on July 21, 2009 at 1:03 pm
· Permalink
พี่เอ๋ เคยมีลูกแล้วหรอคะ อิอิ
on July 21, 2009 at 2:51 pm
· Permalink
ดีใจที่ได้รู้จักตัวหนังสือของพี่นิ้วกลมจ้ะ.. : )
ได้อ่านหนังสือพี่นิ้วกลมทีไร จะรู้สึกสดใสขึ้นมาทุกครั้งทีเดียว
ขอบคุณพี่นิ้วกลมที่เขียนตัวอักษรสดใสๆ ให้อ่านกัน แล้วก็ขอให้พี่นิ้วกลมเขียนอีกเยอะๆ ตลอดไป : D
ปล. เคยใช้หนังสือพี่นิ้วกลมบอกเค้าคนนั้นด้วย..แต่ว่ามันไม่เวิร์คหล่ะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า
on July 21, 2009 at 3:30 pm
· Permalink
ดีใจเหมือนกันที่มีคนคิดคล้าย ๆ กัน ( ถึงจะไม่ทั้งหมด) มาเขียนหนังสือให้อ่าน
ตอนนีพี่ ๆ น้อง ๆที่ทำงานเริ่มเป็นแฟนประจำของนิ้วกลมไปด้วยกันแล้วค่ะ
รออ่านเล่มต่อไปอยู่นะคะ
on July 21, 2009 at 3:48 pm
· Permalink
ขอบคุณ นักเขียน ดีๆ ทุกคน ที่บรรจง เขียนตัวอักษรดีๆ มาให้อ่านเช่นกัน
ขอบคุณ นิ้วกลม ขอบคุณจริงๆ ( @ – @ )
on July 21, 2009 at 3:58 pm
· Permalink
มานั่งเล่นที่นี่ อยุ่บ่อยๆเลยค่ะ
แต่ไม่ค่อยได้คอมเม้น
อยากบอกพี่เอ๋จริงๆว่า
ขอบคุณจริงๆค่ะ ตัวหนังสือของพี่
มันส่งผ่านแรงบันดาลใจถึงเราได้จริงๆ
โดยเฉพาะ การที่พี่เอ๋ เป็นคนนึงที่ไม่ดูถูกความฝันของใครๆ
เลยเหมือนเป็นการกระตุ้นคนที่ได้อ่น ไม่ให้หยุดฝัน
หนูนับถือพี่๋เป็นไอดอลของหนูเลยนะ
ที่ทำให้ความฝันหนูเเข้งแรงขึ้น
และมีเรี่ยวแรงที่จะพยายามทำให้ฝันเป็นความจริงมากขึ้น
ไว้จะแวะมาทักทายผ่านคอมเม้นให้บ่อยขึ้น
ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะค่ะ
เพื่อนเรียกหนูว่า “สะติช” ค่ะ
on July 21, 2009 at 4:07 pm
· Permalink
ดีใจ ..ได้รู้จักพี่นิ้วกลม
รู้จักกันผ่านตัวหนังสือ
ตัวหนังสือทำให้เกิดความสุข
ความสุขเกิดขึ้นมากมายพร้อมกัน ในเวลาที่ทุกคนอ่านหนังสือ ของนิ้วกลม
ความสุข เลยทำให้เกิด ..มิตรภาพ..
ปล.แต่ก็คงจะดีถ้าได้รูจักพี่นิ้ว ผ่านตัวเป็นๆ อิอิ^^
ขอบคุณตัวหนังสือของพี่นิ้วนะคะ สร้างรอยยิ้มได้นับไม่ถ้วยเล้ยย!!…
on July 21, 2009 at 5:33 pm
· Permalink
^____^
ขอบคุณตัวหนังสือของพี่นิ้วกลม ที่อ่านแล้วอยากให้ลุกขึ้นมาทำอะไรดี ๆ
on July 21, 2009 at 6:12 pm
· Permalink
ขอบคุณตัวหนังสือของพี่คนนี้
ที่เปิดโลกใหม่ ที่จะทำให้ผมเดินเข้าไป
แบบที่ไม่มีวันออกมา ^^
on July 21, 2009 at 7:46 pm
· Permalink
เห็นด้วยกับย่อหน้าสุดท้ายค่ะ :>
on July 21, 2009 at 8:37 pm
· Permalink
ขอบคุณอะไรก็ตามที่ทำให้ยิ้มได้รู้จักหนังสือของนิ้วกลม
ขอบคุณนิ้วกลมที่ขยันเบ่งลูกๆออกมาได้น่ารัก น่าเล่น และบางทีก็น่าหยิก ^^
ตัวหนังสือพี่เอ๋ มันทำให้ยิ้มกล้าที่จะลองทำอะไรได้เพียบเลยพี่
บางทีก็ได้คิดอะไรในมุมมองใหม่ๆ จนยังแปลกใจว่า เอ่อ…คิดได้งัยเรอะ!!
“เขียนต่อไปนะพี่เอ๋”
^______________^
on July 21, 2009 at 9:22 pm
· Permalink
เหมือนเมื่อวันก่อนนี้ ยังเป็นเด็กบ้าบอคอแตก อ่านขายหัวเราะ มหาสนุกอยู่เลย
เหมือนเมื่อวาน วางหนังสือพวกนั้นลง จมอยู่แต่กับ ฟิสิกเคมีชีวะ ตำราเรียนทั้งหลายอยู่เลย
เหมือนวันนี้ อะไรเปลี่ยนไป เริ่มอ่านหนังสือมากกว่าเดิม ต้องขอบคุณหลายปัจจัยรวมทั้งพี่นิ้วฯ ถึงจะเพิ่งก้าวเข้ามาในโลกใบนี้ที่พี่หรือใครอยู่มาก่อนแล้วได้ไม่นาน แต่รักมันจังนะ อาจเหมือนรักแรกพบ หะๆๆ
บางที่คนที่อยู่ไกลโพ้น อาจจะได้มาพบเจอกันไม่ช้านาน
หวังว่าจะได้พบกันซักที..
ขอบคุณ สำหรับ “มิตรภาพ” ที่แม้มองไม่เห็นก็สัมผัสถึง
on July 21, 2009 at 9:36 pm
· Permalink
“มิตรภาพระหว่างบรรทัด”
on July 21, 2009 at 10:14 pm
· Permalink
<<>>
on July 21, 2009 at 10:46 pm
· Permalink
โชคดีมากมาย ที่ยิ้มชอบอ่านหนังสือแปลกๆ
ยิ้ม ๐_๐
on July 21, 2009 at 11:09 pm
· Permalink
ยินดีที่ได้รู้จักพี่เอ๋ผ่านตัวหนังสือ
ยินดีที่ได้เจอพี่เอ๋มาสองครั้งแร้น
((แต่ไม่ดีใจที่ไม่กล้าคุยกะพี่เอ๋อ่ะ))
ขอบคุณที่แชร์โลกอีกมุมนะคะ
คำนับหนึ่งจอก…แด่มิตรภาพ
on July 21, 2009 at 11:22 pm
· Permalink
พี่รู้ไหมม การที่เราได้อ่านหนังสือของพี่ และก็ชอบตัวหนังสือของพี่มากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
จนกลายเป็นฮีโร่ในดวงใจไปแล้วว พอถามคนที่ไม่ค่อยสนิทกันว่าอ่านหนังสือของนิ้วกลมไหม?
ถ้าเขาบอกว่าอ่านก็จะกรี๊ดกร้าดดมากๆ (ตอนนั้นกินก๋วยเตี๋ยวอยู่)แล้วก็เพื่อนที่เป็นเพื่อนของเพื่อนอีกทีก็เพิ่งจะรู้จักกัน แต่เพราะเค้าชอบอะไรเหมือนๆกับเราทำให้ความที่ไม่ค่อยสนิทเป็นสนิทไปเลยย เพราะอะไร??
ก็เพราะตัวหนังสือของพี่ จริงๆนะ แบบว่าเราเจออย่างนี้มาหลายคนมากๆๆๆๆๆๆ
ตัวหนังสือของพี่เปรียบเสมือนยาเสพติด อ่านแล้ววางไม่ลงงง
ตัวหนังสือของพี่ทำให้เราคิดในมุมมองที่ต่างกันไป
ตัวหนังสือของพี่สร้างมิตรภาพใหม่ๆๆอยู่เสมอ
ขอให้พี่เขียนหนังสือออกมาเรื่อยๆนะคะ
จะติดตามผลงานค่าา : )
on July 22, 2009 at 1:21 am
· Permalink
สมกับเป็น My idol จริงๆเลย ^__^
ขอบคุณที่มีงานเขียนดีๆ มาให้อ่านอยู่เสมอนะคะ
on July 22, 2009 at 8:29 am
· Permalink
ด้วยมิตรภาพค่ะ
on July 22, 2009 at 12:02 pm
· Permalink
ขอบคุณคุณเช่นเดียวกัน
ในเวลาที่อ่อนแอ สับสน งงงวยกับชีวิต ตัวหนังสือของคุณช่วยได้
on July 22, 2009 at 12:06 pm
· Permalink
(:
แด่มิตรภาพค่ะ
on July 22, 2009 at 12:10 pm
· Permalink
มิตรภาพทำให้โลกนี้น่าอยู่ขึ้น
หนังสือของพี่ทำให้เรามีมิตรภาพเพิ่มขึ้น
แบ่งปันหนังสือให้เพื่อนๆ ได้อ่าน เอามาแลกเปลี่ยนพูดคุยกัน
ก็รู้จักเพื่อนตัวเองมากขึ้น
คนที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน
ถ้าพบว่าเค้าอ่านนิ้วกลม เราก็จะเหมือนได้เขยิบสถานะมาสนิทกันได้เร็วขึ้นด้วย
อืม.. โลกนี้น่าอยู่ขั้นแฮะ
on July 22, 2009 at 8:23 pm
· Permalink
ขอบคุณมากๆ ค่ะ
) ดีใจดีใจนะ
ที่มอบสิ่งดีๆ ให้คนอ่านคนนี้และอีกหลายๆ คน
รู้สึกดีมากๆ ตลอดช่วงเวลา 2 ปีที่ผ่านมาและดำเนินมาจนถึงทุกวัน
ที่ได้อ่านหนังสือของคุณ
on July 22, 2009 at 10:04 pm
· Permalink
ขอบคุณมิตรภาพจากเพื่อนนักอ่านทุกคนเช่นกันครับ
^^
on July 23, 2009 at 12:51 am
· Permalink
ไม่ใช่แค่เพราะพวกเรานักอ่านทุกคนที่ควรจะขอบคุณหรอกนะคะ
กลับกันเราก็ต้องขอบคุณพี่เอ๋นิ้วกลมด้วย
ที่ทำให้พวกเรามารวมกันมารู้จักกันมากกว่าค่ะ
การอ่านหนังสือของพี่เอ๋
ทำให้ได้ความรู้ ทำให้คิด และที่สำคัญทำให้ยิ้มได้
ใครจะว่ายังไงไม่สนใจหรอกนะคะ
เรารู้ตัวว่าเราทำอะไรเรากำลังมีความสุขกับตัวหนังสือที่ล่องลอยไปทั่วนี้แค่ไหน
รู้สึกสุขใจ ชุ่มชื่น ฉุ่มช้ำดีจริงๆค่ะ
ขนาดเป็นคนอ่าน อ่านคอมเม้นของคนอ่านคนอื่นๆยังอิ่มเอมขนาดนี้
พี่เอ๋คงต้องอิ่มแปล้แบบไม่ต้องทานข้าวไปเจ็ดวันเจ็ดคืน
(เพราะแช่น้ำตกเจ็ดสาวน้อย)เป็นแน่แท้เลยค่ะ อิอิ
ดีใจด้วยนะคะ
ขอบคุณตัวหนังสือของพี่เอ๋มากๆเลยค่ะ
on July 23, 2009 at 10:41 am
· Permalink
ขอบคุณฟ้านะคะที่มอบพรสวรรค์ (พี่เอ๋อาจอยากเีถึยงว่า พรแสวง) ให้กับพี่เอ๋
ขอบคุณพี่เอ๋ที่ใช้มันอย่างคุ้มค่า และให้่กำเนิดนิ้วกลมขึ้นมา
ขอบคุณ a day ที่ทำให้คนอ่านคนนี้ได้รู้จักนักเขียนอัจฉริยะอีกหนึ่งคน
ขอบคุณนะคะที่ทำให้ไม่ต้องคิดนานเวลามีคนถามว่า นักเขียนคนโปรดคือใคร
on July 23, 2009 at 11:49 am
· Permalink
ขอบคุณพี่เอ๋ เช่นกันค่ะ
^____^
ป.ล. เห็นด้วยกับย่อหน้าสุดท้ายของพี่เอ๋ เพราะตอนนี้วีก็กำลังใช้ตัวหนังสือสื่อสารกับคนที่อยู่ไกลโพ้น..เช่นกัน
on July 23, 2009 at 12:46 pm
· Permalink
เริ่มต้นอ่านงานของนิ้วกลม ง่าย ๆ เลย
คือแค่อยากอ่าน ก็เลยซื้อมาอ่าน
ตอนหลังเปลี่ยนเป็น ชอบอ่าน
ปัจจุบันกลายเป็นหลงรัก WOW ….
ขอบคุณนะคะนิ้วกลม ๆ
on July 23, 2009 at 12:54 pm
· Permalink
@^______^@
on July 23, 2009 at 1:51 pm
· Permalink
ขอบคุณกันและกัน
on July 23, 2009 at 8:05 pm
· Permalink
ต้องขอบคุณคุณอานิ้วกลมมากว่า
ที่ทำให้ตัวหนังสือที่น่ารักอยู่แล้วน่ารักขึ้นไปอีก
แล้วก้ทำให้โลกที่น่ารักที่มีตัวหนังสือที่น่ารักน่ารักขึ้นไปอีก
มิ้งก้อยากทำให้โลกน่ารักด้วยตัวหนังสือเหมือนกันนะ
ขอบคุณขอบคุณ <3
on July 23, 2009 at 9:58 pm
· Permalink
ซึ้งจัง
น่าประทับใจจริงๆ >,.<
on July 24, 2009 at 1:26 pm
· Permalink
แม้ไม่อยากยอมรับว่าปลื่มใครอย่างจริงจัง (เพราะทำให้เสียลุคแมนของเราไป )
แต่ยอมรับจริงๆครับ ว่าหลายครั้งที่แรงบันดาลใจต่างๆมันเหือดๆ
มาดู มาอ่านผลงานของพี่เอ๋แล้ว
บางทีก็คึกคักมาทันใด
สร้างผลงานดีๆต่อไปน่ะครับ
ด้วยรักและเคารพ
:->m’26
on July 24, 2009 at 8:23 pm
· Permalink
ขอบคุณพี่เอ๋ มากๆค่ะ ที่ทำให้มีความคิดใหม่ๆ
ที่ไม่เคยรู้มาก่อน พี่เอ๋ เป็นคนที่ทำให้มีแรงบันดาลใจที่อยากเขียนขึ้นมา
เพราะ ไม่ชอบเขียนเอาซ่ะเลย
ขอบคุณพี่เอ๋จริงๆ ค่ะ
on July 26, 2009 at 2:13 am
· Permalink
ชอบมิตรภาพที่นี้จังเลย เพราะทุกคนต่างเป็นผู้ให้และผู้รับกัน ทำให้โลกดีสมดุลดีจัง โลกแห่งความเป็นจริงข้างนอก ทำไมทำไม่ได้อย่างนี้บ้างหนอ
ขอบคุณมิตรภาพอนาคตอันใกล้ ที่จะได้เจอพี่เอ๋อีกครั้งวันนี้ที่งานอะ บุ๊กแฟร์ อย่าลืมแลกมิตรภาพกันนะจ้ะ
on July 28, 2009 at 1:02 pm
· Permalink
ขอบคุณค่ะ
on August 24, 2009 at 2:35 pm
· Permalink
ขอบคุณพี่เอ๋ค่ะ ที่สร้างสรรค์งานดีดีมาให้ได้อ่านอยู่เสมอ
อ่านงานของพี่เอ๋แล้วรู้สึกว่า โลกของตัวเองเปิดกว้างขึ้น ได้เห็นความคิดใหม่ๆ มุมใหม่ๆ
เวลาหมดแรง หรือขาดกำลังใจ งานของพี่เป็นแหล่งเติมพลังที่มีประสิทธิภาพมาก
บางครั้ง ก็สามารถตอบโจทย์ที่ค้างอยู่ในใจได้อย่างไม่น่าเชื่อ นอกจากนั้น ยังเป็นสิ่งกระตุ้นให้หาความฝันของตัวเองอีกด้วย
เขียนต่อไปนะคะพี่เอ๋
ปล. เพราะความรัก ทำให้หนูได้รู้จักงานของพี่ค่ะ แฟนหนูแนะนำมา เรื่องแรกคือ “โตเกียวไม่มีขา”ค่ะ
แหะๆ เขิลลลลจัง
on April 2, 2010 at 11:46 pm
· Permalink
ตัวหนังสือแต่ละตัวไม่สื่อความ
จนกว่าเราจะนำมาเรียงร้อยใช้สอย
มหัศจรรย์กว่าดีเอ็นเอ
หลากหลายกว่า
ทรงพลังกว่า
ผมชอบวิธีการเรียงตัวหนังสือของพี่
แต่ละเล่มไม่เหมือนกัน
แต่ก็มีส่วนเหมือนกัน
ผมว่าพี่ก็เรียงตัวอักษรแปลกๆมาให้เห็นได้เรื่อยๆ
เรียงต่อยอดจากที่เคยเรียงมา
เรียงแบบใหม่ๆ
เรียงแบบย้อนรอยรำลึก
รู้ไหมครับ
ผมกำลังเริ่มเรียงตัวอักษร
แม้ไม่เก่ง แต่จะพยายาม
ขอบคุณสำหรับแบบอย่างเจ๋งๆ
ใครๆก็เขียนได้
แต่ไม่ใช่ทุกคน ที่จะสร้างงานเขียนดีๆได้
ผมอยากบอกพี่ให้เขียนต่อไปเรื่อยๆ
เอาลงบล็อคบ้าง เอาเข้าสำนักพิพม์บ้าง
แต่เปลี่ยนใจ ไม่บอกดีกว่า
:p
เพราะพี่ทำอย่างงั้นอยู่แล้ว
FT